W dniu 2011-09-09 19:24, Tomasz Pyra pisze:
> W dniu 2011-09-09 12:09, Arek pisze:
>
>>> Gdzie czeka i gdzie miał jeszcze bardziej zjechać?
>>> Zdecydowaną reakcję kierownicy i awaryjne hamowanie masz już w 11s kiedy
>>> to dopiero można się zorientować że gość wali na czołówkę.
>>
>> Weź pod uwagę, że to jakaś szerokokątna kamerka, więc obiekty wydają się
>> dalej niż faktycznie są.
>
> Ale sama wzajemna widzialność się nie zmienia dopiero około 9-10s Seat
> wyłania się zza bariery.
> A wcześniej kierowcy raczej trudno było ocenić kto jedzie którym pasem,
> nawet jak widział same samochody.
> Do tego nawet widząc że Seat wyprzedza przed tym zakrętem byłbym
> przekonany że skończy manewr i zakręt przejedzie za ciężarówką.

Wydawało się to oczywiste - tym bardziej, że było miejsce i tamten
widział lepiej (van).

>> Już w ok. 9s widać że gość jest na jego pasie.
>
> Dużo szybciej to się raczej nie dało.
> Około 1s na reakcję na niespodziewany bodziec, jakiś czas na samą
> analizę tego kto jedzie po którym pasie, czas na decyzję, ruch
> kierownicą itp.
> To że takie rzeczy robi się "natychmiast" to się tylko tak wydaje, a ile
> to zajmuje czasu w rzeczywistości, to widać dopiero na takich filmach.

Wystarczy do tego zwyczajna świadomość czasu reakcji. Nic się nie
dzieje "natychmiast". Wbijają to do głowy nawet na różnych
prezentacjach drogi hamowania - od faktu zauważenia, przez czas analizy
po motorykę organizmu człowieka zakończoną fizyczną reakcją pojazdu.
Stąd też tak duże ma znaczenie prędkość, którą z radością tyle osób
pomija.

>> Swoją drogą jest to dobry
>> przykład na to jak przydają się światła w dzień. Po czym koleś cały czas
>> jedzie prosto i w ostatniej chwili zjeżdża na pobocze.
>
> Gość zjeżdża w prawo jak tylko zobaczył że sytuacja jest jaka jest.
> Nawet gdyby to się działo na prostej i widziałbym wyprzedzającego od
> dawna, to do czasu kiedy ten nie zaczął wyprzedzać ciężarówki byłbym
> przekonany że się za tą ciężarówkę schowa.

Zgadza się - tutaj było jeszcze gorzej, ponieważ tak skrajnego debila
często się nie trafia, choć parę lat temu jadąc w długim lewym zakręcie
pod górę zobaczyłem dżygita wyprzedzającego autobus - na moim pasie.
Ja widziałem tylko autobus jadący z góry - skutecznie mi tego barana
zasłonił - udało się uciec na pobocze, które na szczęście było.
Ja sobie nie wyobrażam wyprzedzania bez widoczności, ale jak widać
niektórym to nie przeszkadza...