On 20/09/2011 16:04, ax wrote:

>>
>
> ....może problem tkwi głębiej. Zmiana edukacji plastycznej w szkołach -
> od podstawówki do ... Wcześniej uczono nie tylko wiedzy o sztuce, ale
> podstaw kompozycji, używania koloru, rysunku itd. Zatrudnianie osób po
> kilkutygodniowych, przyuczających kursach pedagogicznych a nie
> zawodowców (art. plastyków ze specjalnością pedagogiczną). Miałem
> kontakt z Koreańczykami, Japończykami. Od małego plastyka prowadzona
> jest na wysokim poziomie (dla Polaka - ultrawysokim) Dzieci tych nacji
> biorą dodatkowe lekcje, aby nie zostać w tyle w stosunku do rówieśników
> w swoich krajach. Plastyka jest traktowana jako coś, co znacznie
> przyspiesza rozwój intelektualny dziecka. Dziecko w ten sposób
> prowadzone, nie ma problemów z kompozycją, rozwijane jest twórcze
> podejście do rzeczywistości.


Wchodzimy tutaj w dość ciekawą sferę "to powinno być nauczane", w której
można polemizować "ale po co to komu"?


Podajesz przykłady krajów dość specyficznych. Japonii (którą pod wieloma
względami podziwiam, głównie za poszanowanie własności i umiejętność
współpracy z resztą społeczeństwa), gdzie dzieci od małego spędzają w
szkołach dwa raz tyle, co polskie 10-latki. Japonii, w której popkultura
pełna jest małoletnich dziewczynek w przykrótkich spodenkach porywanych
przez różowo-seledynowe roboto-potwory z mackami wielkości wieży
transmisyjnej TVP.

Twórcze - może i tak (choć po 100 takim komiksie można mieć
wątpliwości). Dobrze skomponowane - na swój sposób tak. Wynikające
wyłącznie z nacisku na edukację dzieci w zakresie plastyki? Trudno
powiedzieć, bo te same dzieci tulą się w wieku 30-lat do różowych
poduszek przedstawiających ich wyśnione panienki z anime.



--
Pozdrawiam,
Kamil

http://bynajmniej.net