Pan JaNus napisał:

> Pardon, że ciachnąłem wszystko, ale tak mi szybciej. Piszesz o utracie
> koloru, ale aby to miało zachodzić w... piwnicy? Coś z technologią być
> musiało nie halo! Soki mojej Mateczki nie traciły barwy latami. Co
> innego w przypadku wyrobów żony: używała takiego "sokownika", gdzie
> był skomplikowany system wkładek, na-kładek, i pod-kładek, istna
> "matrioszka"! I gotowała w tym go-dzi-na-mi! W efekcie to co w końcu
> wyprodukowała miało cienką barwę, istne "siki ciotki Weroniki", mizerny
> smak i zero aromatu.

Bo to zła kobieta była. Tak się nie robi. Przeszkolenie u teściowej
by jej się przydało.

> Zaś sok malinowy, taki "najprawdziwszy" robi się diametralnie inaczej.
> Nie pomnę już, czy go się w ogóle obrabia w wysokiej temperaturze,
> chyba _nie_, a jeśli już, to bardzo krótko! On naciągać ma nie dzięki
> Celsjuszom, ale "nastawnie": zasypuje się owoce cukrem, po czym one
> mają swoje odstać, ale (uwaga, uwaga!) nie w ciemnicy, lecz na słońcu!
> Określony czas, oczywiście, bo potem "w suchym, zimnym, bez dostępu
> światła".

Tak, wyciąganie cukrem przez osmozę, to dobra technologia. Nie tylko
do malin. Jak cukru dużo, to i późniejsza obróbka termiczna nie jest
potrzebna. Gdy mało, wskazana jest pasteryzacja.

> Pamiętam, że jeśli owoce nie zostały dobrze obmyte z różności, to
> bywało, że w takim "nastawie" pojawiały się... robaki, acz znawcy
> tłumaczyli, że "jest to zjawisko normalne, i nie obniża jakości
> napoju". Brrr!

Taki robaczek wiele nie zje, więc nie ma o co sie awanturować.

>> PS pl.rec.kuchnia to zacna grupa. Identyfikatora swojego też
>> oczywiście ma, ale rozpoznać i omijać go łatwo.
>
> Identyfikatora? Znaczy się P. Gł-ka?

Tak, ksywki czasem zmienia, ale rozpoznać łatwo. Tamtejsza jest
bardziej niezmienna, inteligencją i kulturą od tego naszego tutaj
też zbytnio nie odbiega, więc sprawa jest jeszcze prostrza.

--
Jarek