Pan Pszemol napisał:

>> Jak się stolarza poprosi o deskę półcalową, to zrobi on ją nie na 13,
>> nie na 15 milimetrów, ale na 18. Kiedyś zapytałem majstra skąd takie
>> miary. Popatrzył na mnie z politowaniem należnym ignorantowi i wyjaśnił
>> przystępnie -- "panie, bo to jest na dobre pół cala robione".
>
> Oj, to chyba trochę odwrotnie jest...
>
> Kupujesz na przykład wykończoną: wyrównaną i wygładzoną deskę zrobioną
> z niewygladzonej ale płacisz za drewno jakie zużyto na jej wyprodukowanie,
> a więc większe. Bo po wyrównaniu i wygładzeniu z deski o szerokości 8"
> zrobiła się szerokość 7 i 1/4" - trzy ćwiartki cala zostało ścięte w
> procesie...

Tak właśnie z lekcji u pana majstra zrozumiałem to "dobre pół cala".
Ma być tyle, żeby nie zrobiło się mniej. Jak komuś chcę oddać dobre
pół obiadu, to dzielę tak, by mi nikt nie zarzucił, że sam zeżarłem
większą połowę, a oddałem mniejszą. Z deskami półcalowymi jest tak,
że można je obstalować w tartaku do futrowania stodoły. Nigdy one
w swym żywocie nie osigną grubości 12,5 mm, zawsze będą miały "dobre
pół cala".

Jarek

--
A nobardziej siedzi im w głowie ta pustać, to pół nicego, nicość, to
takie nic. Leonowi Korkosowemu z Łopusnej ukozało się toto we flasce.
Powiem więcej: ono wysło z flaski. Chłopi przi gorzołce medetowali, co
by to miało być, to "nic". Leon im pedzioł: "to jest pół litra na dwók".
Myśli mądrych ludzi wiecnie zywe.