On Tue, 17 Feb 2009 12:34:51 +0100, q...@o...pl wrote:

>> >Teraz juz pokazac nogi trupa przykrytego plachta juz nie wystarczy,
>> >trzeba wydrukowac jego rozcieta na pol twarz, albo rozerwane cialo od
>> >kul... inaczej czytelnika sie nie przyciagnie.
>>
>> ale czy to sie nie znudzi? ile razy mozna to ogladac?
>
>Tak jak pisałem - aby reakcja na powtarzające się bodźce tego samego typu była
>cały czas na odpowiednio wysokim poziomie, należy intensywność bodźca zwiększać.

wiec jak widzisz koniec tej drogi? powrot igrzysk rzymskich za
cesarstwa i stosow w sredniowieczu, moze lynche na tle rasowym?

>To doprowadza do przesycenia i stworzenia kiczu.

kontrolowany kich tez moze byc ciekawym tworzywem.
jesli jednak mowisz o przesyceniu, to co proponujesz w zamian? czy to
przesycenie wedlug ciebie nastaapilo, czy mamy to jeszcze przed soba?

>W takich okolicznościach jakiś twórca ("artysta") tworzy nową kategorię bodźca,
>która wywołuje u widzów reakcję przy niewielkiej jego intensywności. Aby
>reakcja była wciąż odpowiednio wyskoka, naśladowcy zwiększają poziom bodźca i
>sprawa się powtarza.

kopiowanie pomyslow stalo sie juz faktem. juz bodaj od lat 70tych
zyjemy w recycle world.

>A czasami pojawia się rewolucjonista (np. wspomniany Duchamp), który to taki
>porzadek burzy i stawia wszystko do góry nogami.

tyle ze jaby teraz taki artysta postawi wszystko znowu do gory nogami
to otrzymamy rzezbe klasyczna i malarstwo fotorealistyczne, pewnie
wykonywane technikami cyfrowymi. czy to by cos zmienilo?

>I chwała mu za pisuar "fontannę"!

i chwala mu, choc nie za sam pisuar, a za pomysl z readymades. <rs>