Piotr Gałka wrote:

> Po dłuższym zastanowieniu to chyba był taki opis, że badane uzwojenie (w
> którym szukamy zwartych zwoi) nakładamy na rdzeń przyrządu pomiarowego.
> Jakie uzwojenie pomiarowe - nie mam pojęcia. To chyba była informacja,
> że jak w badanym uzwojeniu są zwarte zwoje to nie zmieni to istotnie
> indukcyjności uzwojenia pomiarowego, ale zmieni się jego dobroć bo
> zwarty zwój zabierze i zamieni na ciepło część energii dostarczanej do
> uzwojenia pomiarowego.

E-e, przecież to jest transformator. Przy sprzężeniu idealnym impedancja
transformuje się z kwadratem przekładni. Masz zwarty zwój na wtórnym, to
się te miliomy przetransformują do zwarcia na pierwotnym. Żadna energia
nie musi być tracona, na uzwojeniach nadprzewodzących efekt będzie
identyczny. Przy sprzężeniu nieidealnym (czyli efektywnie idealny
transformator w szereg z dławikiem po której tam sobie wolisz stronie)
pozostaje tylko indukcyjność rozproszenia.

> Ja nie zapamiętałem słów tylko sens wypowiedzi.
> W ogóle to kiedyś robili cuda z cewkami w zwykłym radioodbiorniku. Czy
> we współczesnym sprzęcie znajdzie się gdzieś cewkę nawiniętą koszykowo
> licą w/cz.

Pytanie, czy i wtedy trzeba było nawijać koszykowo licą. To naprawdę
mogł być syndrom zbyt małej brytfanki. Podobnie jak używanie srebrzanki.
Srebro ma tylko o 5.5% lepszą przewodność niż miedź, a i to przy
optymalnej strukturze krystalicznej metalu. Słyszałem, że naiwnie
srebrzona powierzchnia miedzi (bez np. przetopienia laserowego osadzonej
warstwy) ma dziwną strukturę krystaliczną i zysk w ogóle staje się
niemierzalny.


Pozdrawiam, Piotr