On 13-10-2010 10:51, Mateusz Ludwin wrote:
> Tomasz Kaczanowski wrote:
>
>>> Współczuję ludziom, dla których programowanie to sens życia i w pracy
>>> łączą przyjemne z pożytecznym.
>>
>> Gdyby był to sens życia, to raczej nie przeszkadzałoby im, że pracują
>> dużo, bo i tak w każdej innej wolnej chwili też by się tym zajmowali.
>
> No i tak robią... To jest smutne. Rozumiem malarstwo albo muzykę, ale
> pisanie kodu? To jest chore.
>
Sam jestes chory. Dla mnie muzyka czy tymbardziej malarstwo mogloby nie
istniec. Zato jestem fanem techniki.

>> Ale z drugiej strony programowanie to świetna zabawa, jeśli się tworzy
>> to na co ma się ochotę i w taki też sposób. Gorzej jest jeśli pracuje
>> ktoś jako programista nie lubiąc programowania... bo tak to juz
>> zupełnie się ktoś będzie męczył.
>
> Ja nie lubię (albo jest mi to obojętne, bo robię to dla kasy), a
> pracuję. Męczenie się pracą to normalny objaw. Nienormalne jest
> podniecanie się nową wersją Hibernate w czasie wolnym.
Reprezentujesz wiekszosc bezwartosciowego nowego pokolenia dla ktorego
jedyna wartoscia jest kasa i za pieniadze gotow jest zerzec moja kupe.

Zupelnie inaczej pracuje sie z pasjonatami, ktorych niestety jest coraz
mniej.



Marek