W dniu 2011-03-01 11:01, Krzysztof Kucharski pisze:

> "Lepsze" w jakim rozumieniu? Poprawności technicznej, uzyskanych
> parametrów, kosztów, zużytego czasu, upierdliwości?

IMO wszystko zależy od klasy odbiornika. Jeśli mowa o zaawansowanym
tunerze, współpracującym z zewnętrzną anteną, przeznaczonym do słuchania
DX-owiego, to jak najdokładniejsze zestrojenie powinno być priorytetem.
Jeśli natomiast chodzi o proste radyjko, to już nie koniecznie. Przez
długi czas żyłem w przeświadczeniu, że zestrojenie odbiornika
superheterodynowego to jakaś wyższa szkoła jazdy i amator nie uzyska
dobrych efektów. W końcu jednak zdecydowałem się złożyć odbiornik wg
opisu z "Młodego Technika" z 1984 roku wraz z głowicę z RE z 2000 roku.
Fakt - zastosowanie FCM mocno ułatwia sprawę dając silny punkt
odniesienia przy strojeniu, ale i tak efekt był bardziej niż
zadowalający (IMO lepszy niż w przypadku współczesnych "chińczyków").
Potem spróbowałem z kilkoma innymi konstrukcjami tego rodzaju, także z
pozytywnymi efektami.

Zresztą zastanawiam się na ile dokładnie fabryka stroiła te wszystkie
proste radyjka z głowicą UKF zmontowaną na PCB, bez ekranu, z cewkami
powietrznymi zalanymi termoglutem. Czy te głowice faktycznie pracują
idealnie, a dyskryminator pracuje dokładnie z zerze FM? :)