Użytkownik "Jarosław Sokołowski" <j...@l...waw.pl> napisał w wiadomości
news:slrnpr3rd0.uvk.jaros@falcon.lasek.waw.pl...
>> Jarku, tak z ciekawości, do ilu udało ci się dociagnąć monitor (V)?
>
> W tej konkurencji nigdy nie startowałem. Za to nieraz pracowicie

Rozsumiem... myślałem o takim czymś, aby oczy mniej piekły po paru godzinach
(np. oglądania gołych bab) pracy.

> strugałem "modeline" w celu zmiany rozdzielczości. Ale nie żeby

Kiedyś pamiętam, jak w Ubuntu musiałem ustawić rozdziałkę dla jakiegoś
trybu, co go sprzęt nie znał, ale był w stanie wydolić. RAZ się udało, a to
na dwa monitory z różną XxY było, jebania więcej, niż przy maratonie w
burdelu. Pewnego razu coś zgrzytnęło i ustawienia poszły... tam gdzie przed
chwilą napisałem, robić to, co napisałem. Już się nie udało. Bo automatyka
systemu nijak nie udała się przekonać "K... twoja mać, wiem, ze mogę zjarać
monitor, że to, że sio, że krasnoludki, więc ustaw mi tę j...ną
rozdzielczość i się o nic do ch..a nie pytaj", ni ch...

> wyciągnąć jak najwięcej, tylko żeby uzyskać konkretną wartość.
> Dodanie kilku czy kilkunastu linii sprawiało, że konkretne okno
> konkretnego programu całe mieściło się na ekranie i dużo wygodniej

No, także o to chodziło. Moim zamiarem było mieć 1920x1200 na małej
piętnastce, która, choć z przeplotem, całkiem żwawo sobie z tym radziła.
"Łindołs" jakoś nie miał problemów z wybraniem takiego trybu, jego
przekonywało zwyczajne odhaczenie ptaszorka "ukryj tryby, które...", chyba
wsztscy z Windą to znają.

> się z tym pracowało. Przy okazji podciągałem częstotliwości ile się
> dało i ile monitor wydolił, ale to nie były jakieś wielkie różnice.

Gdyby nie to, że komp był także do innych rzeczy potrzebny, to bym siedział
tak długo, aż bym to ustawił, i/lub monitor poszedłby z dymem (wtedy
rozebrał bym na części i odciągnął to, co by jeszcze sie dało).
Może bym miał 1955x1448? Im więcej, tym lepiej, ważne dla mnie przy czytaniu
dużych tekstów, oczy przyzwyczają się (no, powiedzmy...) do nawet
rozmazanych literek, ale nie przyzwyczają się do tekstu nie mieszczącego się
na ekranie, bo jak się go przewinie, to zapomną, co na poiczątku było, zanim
się przewinie znowu.

--
Łapy, łapy, cztery łapy,
A na łapach pies kudłaty.
Kto dogoni psa? Kto dogoni psa?
Może ty? Może ty? Może jednak ja...?