Użytkownik "Verox" <a...@b...veroxsystems.com> napisał w
wiadomości news:slrnj725ec.bkv.antispam_verox@trinity.sikornik.
net...

> Loguję moc chwilową co 20 sek - liczoną z czasu między impulsami.

W warunkach mieszkania dość drogie (pod względem zasobów) rozwiązanie.

Starałem się gruntownie przemyśleć te problem i w zależności od
zadawalającej nas rozdzielczości można zliczać impulsy w przedziałach 10, 5,
czy też 3 minutowych. Jeśli interesuje nas wyższa
rozdzielczość to sensowniej jest od czasu bazowego zapisywać odstępy
pomiędzy impulsami w sek.
W ten sposób jesteśmy w stanie odtworzyć nie tylko chwilowe zużycie, ale też
wszelkie możliwe
dane (nie tracimy żadnych danych).

Ponieważ swój projekt dłubię też w AVR , ważne dla mnie było zużycie
pamięci, na razie mam kilka koncepcji:

1) przechowywanie danych nt. odstępu w bajtach (7 bitów danych + bit
przeniesienia), przy czym jeśli odstęp pomiędzy impulsami będzie większy niż
128 sekund, wtedy bity od 8-15 będą w starszym bajcie.

2) kompresja polegająca na tym, że dane trzymamy w 4 bitowych "słowach", a
jeśli wynik się nie mieści to zasada jak wyżej, tzn. przy zapalonym
najwyższym bicie doklejane jest następna 4-bitowe słowo

3) uśrednianie wyniku, np.:

1 -> 1 sek.
2 -> 2 sek.
3 -> 3 sek.
4 -> 4 sek.
5 -> 5-6 sek.
6 -> 7-8 sek.
7 -> 9-11 sek.
8 -> 12-14 sek.

itd. idea jest taka, że zakresy stają się coraz dłuższe, 255 = więcej niż
max. zakres.
Pozwala to zachować dość sporą dokładność i w zasadzie upchnąć dowolny
zakres w bajt, wada jest taka, że dane na osi czasu nam się troszkę
rozjeżdżają i co pewną ilość impulsów należało by walnąć jakiś timestamp z
aktualnym czasem dla synchronizacji.

Moje przemyślenia zmierzały do tego, aby w pamięci 24C1024 upchnąć dane dla
jak najdłuższego okresu.