W dniu 2012-07-02 15:35, RoMan Mandziejewicz pisze:
>
> Chamskie jest nieutrzymywanie bezpiecznego odstępu, umożliwiającego
> innym wyprzedzanie. To skurwysyństwo na poziomie psa ogrodnika - sam
> nie wyprzedzę i drugiemu nie dam.

Problem jest. I to nie jest problem łatwy do ogarnięcia,
bo jest nim subiektywne widzenie drogi i jazdy.
Odstęp bezpieczny? Może spróbuj to uściślić, czym to
jest dla Ciebie. Dla mnie jest tym, czym to nazwano
w regułach jazdy. Odstęp zachowuję po to, żeby nadążyć
za zmianami zachowania się samochodu, który jedzie
przede mną. Czyli wyhamować albo przyhamować, jeśli mój
poprzednik zauważy coś, co mu nakaże zwolnić.
Odstęp taki ma swój wymiar, można ten wymiar określić
w metrach dla określonej prędkości. Ale co zrobić, kiedy
odstęp się zmieni w sposób gwałtowny na niebezpieczny,
kiedy weń wjedzie samochód chcący jechać szybciej?
Co powinienem wtedy zrobić, żeby przywrócić odstęp
bezpieczny? Oczywiście zwolnić. Czyli jadący za mną też
musi zwolnić, i tak dalej, jeśli kolumna jest długa.

I tu pojawia się problem oczekiwania komfortu. Oczekują
ci, którzy chcą jechać szybciej ode mnie i od innych
w tej zrównoważonej kolumnie. Nie jest dla nich ważne,
czy kolumna jedzie z prędkością maksymalną dopuszczalną,
bo według nich organizatorzy ruchu stawiają znaki
ograniczenia prędkości niewłaściwie i nie dla nich.
Jakież to jest, to oczekiwanie speederów? Otóż życzą
oni sobie, żebym utrzymywał taki odstęp od poprzednika,
który nie dość że musi być dwa razy dłuższy od opisanego
powyżej bezpiecznego, to jeszcze trzeba do tego dodać
długość samochodu, który mnie może wyprzedzić.
Bo przecież dopiero wtedy wszyscy będziemy mogli
zachować odstępy bezpieczne.

Jeśli lubiący szybkość chcą mieć ww. komfort jazdy,
powinni rozpropagować urządzenie będące przyczyną
tego wątku, ale tak zaprogramowane, żeby pomiar odstępu
nie wywoływał hamowania w przypadku zbliżenia, a tylko
informował kierowcę o dokładnej odległości od poprzednika.
Wtedy będę mógł postępować zgodnie z Twoim kolego (jeśli
tak mogę Cię nazwać) życzeniem. I takie postępowanie
też należałoby rozpropagować. Czyli upowszechnić drogą
publikowania z odpowiednim uzasadnieniem. Inaczej trzeba
będzie na innych wymuszać podporządkowanie się wam.
Co mamy już teraz.

Jan