W dniu sobota, 30 listopada 2013 10:43:08 UTC+1 użytkownik Robert Wańkowski napisał:
> ""Dariusz K. �adziak""
>
> > Jak sie da to siďż˝ da
>
>
>
> S�ysza�em, �e kiedy� na egzaminie blacharz/�lusarz dostawa� blach�
z�o�on�
>
> na pďż˝ i zaklepanďż˝.
>
> Podobno tak� blach� mo�na z powrotem przywr�ci� do p�asko�ci, aby
by�a w
>
> idealnym stanie.
>
> Nie wiem ile w tym prawdy a ile legendy.
>
>
>
>
>
> Robert

Prawda, to moja opowiastka. Znalem człowieka ktory to przy mnie zrobił. Ja zgiąłem i
zaklepałem zgięcie młotkiem a on wyprostował że znowu był kawałek prostej blachy.
Przedwojenny ( II WŚ) egzamin praktyczny na czeladnika tak wyglądał. Po wojnie tacy
blacharze potrafili dorobić błotnik do samochodu. W Łodzi był przedwojenny magik
lakiernik co potrafił dobrać każdy kolor lakieru. W cechu metalowym opowieści o nim
chodziły że się założył ze pędzlem pomaluje cały samochód i nikt nie odróżni od
lakierowanego pistoletem. Zakład oczywiście wygrał. Co tu dywagować o technice
wyższej. Ojciec na gładkim papierze pisał tak jak teraz w edytorze tekstu można
ustawić. na dodatek każdy potrafił go przeczytać. W szkole średniej miał jako
przedmiot kaligrafię. Pisał tylko wiecznym piórem. Pokazywał mi takie sztuczki jak
pokratkować ołówkiem kartkę papieru. Oczywiście bez linijki. Do tej pory nie wiem jak
on to robił że nic mu się nie rozjechało i wyglądało jak by z użyciem linijki było
zrobione.