Użytkownik "Queequeg" napisał w wiadomości grup
dyskusyjnych:18f085d1-3daa-444e-ba2e-1247d4e59280@tr
ust.no1...
RoMan Mandziejewicz <r...@p...pl.invalid> wrote:
>> Przyjęcie z góry, że mowa nie wymaga szerokiego pasma jest błędem.
>> Ten
>> błąd popełniono po katastrofie smoleńskiej, gdy pierwsze kopie
>> nagrań
>> z kokpitu wykonywano przy użyciu bardzo niskiego próbkowania -
>> bodaj 8
>> kHz - i bardzo mają ilością bitów w próbce.

>Zadziwiające. Przecież w 2010 r. pamięć już była wystarczająco tania
>a
>technologia tak rozwinięta, żeby i amator z laptopem zrobił 96 kHz i
>24
>bity (a przynajmniej 44.1 kHz i 16 bitów).

Ale byc moze mieli tam gotowe urzadzenie, ktore bylo znacznie gorsze.

>> To, że rozumiemy więcej, wynika tylko i wyłącznie z możliwości
>> naszego
>> mózgu

>W jakiejś książce na temat kart dźwiękowych, którą kiedyś czytałem,
>był
>opisany prosty "kompresor PPZ" (PPZ -- przejście przez zero).
>Algorytm
>zapisywał wszystkie próbki powyżej zera sygnału jako maksymalną
>wartość a
>poniżej jako minimalną. Mowa po przejściu przez to była bardzo
>zniekształcona, ale zrozumiała.

Robilem to swego czasu na Spectrum.
Dyktafon na jednym bicie. Wiecej ZX sprzet nie pozwalal, zreszta
pamieci malo.

Kiepsko dziala i strasznie szumi i pierdzi.
Ale cos tam slychac. Im wieksza czestotliwosc probkowania tym lepiej.
Przez to kompresja kiepska.
Lepsze chyba jakies ADPCM - czyli takie, gdy zapamietujesz zmiany.

J.