> O widzisz, a może kot to wyczuwa i to to go stresuje?

Moim zdaniem o nie wie co to stres :)
W życiu nie widziałem go zestresowanego czy wystraszonego.
Można po nim jeździć odkurzaczem na przykład - nie ma problemu.

A drugi kot spieprza w podskokach na dźwięk wyciągania odkurzacza.
Dlaczego ? Nie wiadomo. Nikt mu nigdy nic nie zrobił. A chodzi
zestresowany ciągle i oko mu lata. Znaczy jej :)
Ale taka już była jak ją braliśmy. Inne kotki były towarzyskie i kontaktowe.

A ona siedziała pod krzesłem i wyglądała na wystraszoną psychopatkę.
Wtedy powiedziałem słynne słowa do żony - "będziemy ją tak długo kochać,
aż ona nas w końcu pokocha" :)

No i tak się stało. Przez nią przestaliśmy na dłużej wyjeżdżać, bo jak
pierwszy raz ją zostawiliśmy na 2 tygodnie ( oczywiście rodzice
przychodzili, karmili itp ) - to jak wróciliśmy był psychiczny wrak
kota. W życiu nie miałem kota, który był tak związany z nami.
Co nie zmienia faktu, że jest psychopatką wybitną.


> Kup jej węża. Poważnie mówię. Wąż nie ma humorów. Kot może chcieć przyjść,
> ale może nie chcieć, a wąż... weźmiesz, to będzie po tobie pełzał,
> odłożysz, to będzie pełzał w pudełku. I mało je. I nie miauczy. I można
> użyć jako sznura. Same zalety.

Pomysł ciekawy, ale mam już dość zwierząt :)
Co do kotów - nie ma szansy, żeby posiedzieć bez nich.
Jak się woła rudego - to leci w podskokach.
Damaris niekoniecznie - ale za to wystarczy, że usiądziemy razem z żoną,
to ona zaraz przylatuje i musi siedzieć między nami.
Żeby się służba czasem sobą nie zajmowała.

Ogólnie - koty są zsocjalizowane maksymalnie.
Nie mogę sypialni zamknąć rano z kotami na zewnątrz, bo jest taki
dobijanie się do drzwi, jakby kurwa od tego ich życie zależało.

>> Może i dobrze, bo też nie jestem ładny.
>
> Ale może masz inne zalety :)

Żona studiowała resocjalizację. Ogólnie ma zainteresowanie jednostkami z
problemami psychiatrycznymi i skrzywionymi i różnymi dziwolągami.
Mam wrażenie, że to tłumaczy w dużej mierze dlaczego jest ze mną...