W dniu 2014-07-20 19:15, z pisze:

> I oto przykład jak można namącić lemingom w głowach i odłożyć gdzieś w odległe
pokładu mózgu ;-) zwykłą oczywistą oczywistość że jest za dużo państwa w państwie, za
dużo redystrybucji która ze swojej natury jest nieefektywna i prowadzi do upadku
państwa opiekuńczego.

Szwecja upada tak już 80 lat...

USA, Europa Zachodnia notowała najdłuższy w dziejach okres wysokiego wzrostu PKB (i
jedyny taki,
w którym jednocześnie rosły dochody wszystkich grup, bez pogłębiania przepaści
dochodowych) właśnie
w tych latach, w których królowało państwo opiekuńcze i/lub rooseveltowski new deal.
Oczywiście chodzi o "złotą erę:" trzy powojenne dekady.

http://tinyurl.com/q4g8l2b

W USA podatek dochodowy sięgał wtedy 90% w najwyższych progach, a realna płaca
minimalna była
trzyktrotnie wyższa od dzisiejszej. Jakoś nie kłóciło się to z niskim bezrobiciem.
Dodajmy jeszcze
stale spadający (!) dług publiczny w relacji do PKB, aż do końca prezydentury
Cartera.
A od Reagana dług ciągle i szybko rośnie (z niewielką tylko przerwą na Clintona).
To się nazywa polityka konserwatywna!

http://goldsilverworlds.com/economy/u-s-to-pay-off-p
ublic-debt-5747-years-at-100-dollars-per-second/

Obecnie sytuacja jest taka, że i nierówności majątkowe, i płynność finansowa
korporacji jest rekordowa
w dziejach, (same tylko spółki S&P500 trzymają ponad 2000 mld $ w skarpecie), a
jednocześnie, wbrew
teoriom kons-lib, inwestycje są bardzo słabe. Czemu? To czego brakuje to popyt.
Dlaczego tak jest?
Ano, płace realne stoją praktycznie w miejscu od czasu Reagana. A rosnący PKB musi
przecież znaleźć
swoich nabywców. Do pewnego sytuację ratował rosnący dług prywatny, ale dłużej już
się tak nie da.

Co to ma wspólnego z redystrybucją? Jak wyżej - chodzi o popyt. Biedniejsi konsumują
praktycznie
cały swój dochód. Bogatsi stosunkowo mniej; im bogatsi, tym mniej.

Pozostawianie pieniędzy w rekach bogatych, oraz przedsiębiorstw (tutaj kwestie
podatkowe, raje itd)
w celu "uruchomienia inwestycji", aby w końcu "skapnęło" biednym, jest w sytuacji
opisanej wyżej
ciężkim nieporozumieniem. Właśnie dokładnie widać jak to nie działa.

Nawet niezbyt efektywna redystrybucja przesuwa część środków które się obecnie
marnują w skarpetach
(bankach, akcjach) bez wpływu na realną gospodarkę, na popyt, którego rozpaczliwie
brakuje.
I bez którego czekają nas dekady stagnacji.

Niewidzenie tego wszystkiego, trzymanie się kulistych teorii wbrew faktom, to cecha
charakterystyczna
naszej zmitologizowanej, polskiej internetowej myśli liberalnej. Na świecie widzą to
jednak dużo lepiej,
nawet ludzie pokroju Buffeta. Może przyjedzie kiedyś Roosevelt-bis? Oby.

JW