On 10/03/18 03:35, J.F. wrote:
> Użytkownik "Jacek Radzikowski"  napisał w wiadomości grup
> dyskusyjnych:pp1b1q$ij3$...@d...me...
> On 10/02/18 17:53, J.F. wrote:
>> Dnia Tue, 2 Oct 2018 08:28:57 +0200, Jacek Maciejewski napisał(a):
>>>> Każdy wie że to działa ale niektórzy potrzebują zobrazowania. Ja używam
>>>> takiego:
>>>> 1. Pole e-m jest wszędzie
>>>> 2. Direktor też jest zanurzony w polu
>>>> 3. Pole wywołuje przepływ prądu w nim
>>>> 4. Jak prąd płynie to direktor promieniuje
>>>> 5. ponieważ jest krótszy niż pół fali to promieniuje w innej fazie
>>>> 6. tak dobranej by w miejscu gdzie jest właściwy dipol fazy od pola e-m
>>>> nadajnika i tegoż direktora się nakładały
>>
>> Rozkład energii EM jest 3-wymiarowy. W przypadku pojedynczego dipola
>> wykorzystujesz energie z jednego wycinka przestrzeni.
>
> Moj pierwszy problem - nie potrafie sobie wyobrazic o jaki wycinek
> chodzi w przypadku dipola :-)
> Szerokosc preta ? No nie, ze wzorow i z praktyki wynika wiecej.

To nie jest wycinek o szerokości pręta, ale tez nie ma nieskończonego
promienia. "Jakiś tam" wycinek, ale ile to jest dokładnie to pewnie
zależy od tego jak wygląda interakcja z pozostałymi elementami.


>> Każdy kolejny direktor jest dipolem, który jest zasilany energią z
>> kolejnego wycinka,
>
> No i tu jest drugi problem - jesli pierwszy direktor odbiera moc z
> pewnego wycinka przestrzenii, to za nim powinna byc moc fali slabsza.
>
> Oczywiscie on tez promieniuje, wiec za nim jest ... taka sama ? (*)

W teorii ilość energii będzie taka taka sama, w praktyce słabsza o
straty w elementach pasywnych. Ale co jest istne to to, że
wypromieniowana energia jest przesunięta w fazie w stosunku do fali
padającej, przez co może się zsumować konstruktywnie z tym co dotarło do
dipola odbiorczego nie zmienione.
Coś jak wysoki strzał z wody w basenie spowodowany nakładaniem fal o
stosunkowo niewielkiej amplitudzie:
https://www.youtube.com/watch?v=8y_s7QnPpUs


>> i ją wypromieniowuje z odpowiednim przesunięciem fazowym. To wszystko
>> się sumuje w płaszczyźnie dipola odbiorczego, i stąd bierze się zysk
>> energetyczny. Z kolei reflektor jest tak zaprojektowany żeby
>> interferencja w płaszczyźnie dipola odbiorczego była destruktywna,
>> przez co "izoluje" od promieniowania dochodzącego z tyłu anteny.
>
> A nie chodzi takze o to, zeby dla fali przychodzacej "z przodu" byla
> interferencja konstruktywna ?

Z przodu masz konstruktywną, i z tego jest zysk. Z tyłu masz
destruktywną, i to daje asymetrię charakterystyki przód-tył.


> (*) ten promieniujacy direktor, a takze dipol odbiorczy - on interferuje
> z fala przychodzaca, i w efekcie w wielu miejscach przestrzenii pole sie
> zmienia.
> Stamtad odbiera energie ?

Pewnie się zmienia w wielu miejscach przestrzeni, ale to nas nie interesuje.

Jacek.