Wcale nie przypadkiem, dnia Wed, 20 Nov 2019 15:01:35 +0100
doszła do mnie wiadomość <2HbBF.164868$Gx6.130507@usenetxs.com>
od "jedrek" <w...@...on> :
>"Olaf Frikiov Skiorvensen"
>> Jak to przetrfa 10 lat, to będzie sukces.
>
>Jest gdzieś rozprawka ile dziś jest gwarantowane niezgubienie ładunku?
>I czy wetknięcie raz na 2 lata pena-archiwum, który leży w szafce coś daje?
>Czy raczej tylko nadpisanie tych wartości ponownie na pena gwarantuje
>odświeżenie ładunków w komórkach pamięci?
>Czy rzeczywiście idzie to w tym kierunku, że im bardziej dopakują komórek
>pamięci do kostki tym krócej trzyma ich zawartość jako nieulotną? Czy raczej
>wraz z coraz więszkym ściskiem na płytce krzemowej pracują nad jak
>najmniejszą upływnością tych ładunków?
>Czy może się okazać, że współczesny SSD krócej będzie trzymał niezmieniony
>zapis niż jakiś tam stary poczciwy pendrive sprzed 10 lat o pojemności
>znikome 2GB.

Chyba ten kłopot kiedyś dotknął Sanmsunga:

https://www.anandtech.com/show/8550/samsung-acknowle
dges-the-ssd-840-evo-read-performance-bug-fix-is-on-
the-way

W praktyce może być niezbyt ciekawie(ja bym się bał trzymać dysk SSD więcej niż rok
bez
zasilania, oczywiście dysk z danymi):

https://www.anandtech.com/show/9248/the-truth-about-
ssd-data-retention

Nie wiem czy to ma z tym związek, spotkała mnie już chyba trzy czy ctery razy
sytuacja, w
której długo(ponad rok) leżakująca karta microsd psuła się w specyficzny sposób,
niektóre
sektory miały czas dostępu na poziomie 20 sekund co powodowało, że system na
Raspberry
się nie ładował lub sypał błędami.
Rozwiązaniem było zrobienie kopii karty za pomocą DMDE, kilkukrotne nadpisanie tych
bloków zerami pon czym skopiowanie oryginalnej zawartości owych bloków z binarnej
kopii,
ostatnio miałem to chyba dwa miesiące temu.
--
Gdyby się wysadziło ich planety, zburzyło miasta,
spaliło księgi, a ich samych wytłukło do nogi,
może udałoby się ocalić naukę miłości bliźniego. SL.