On 11 Wrz, 16:11, Grzegorz Kurczyk
<g...@c...slupsk.pl> wrote:
> Użytkownik pawel napisał:
>
> > Witam.
>
> > Mam dwie zmienne lokalne typu
> > unsigned int a,b;
> > i dwa wskaźniki typu
> > char *wsk1,*wsk2;
>
> > Zmienne te wykorzystuję w jednej funkcji.
> > Chcąc wykorzystać je globalnie w innych funkcjach przeniosłem je do
> > globalnych.
> > Dlaczego po samym przeniesieniu ich rozmiar kodu urósł aż o 44 bajty?
>
> Operacje na zmiennych lokalnych wykonywane są w miarę możliwości
> bezpośrednio na rejestrach. Są to rozkazy dwu-bajtowe (jedno słowo).
> Przeniesienie zmiennych do globalnych wymusza odwoływanie się do nich za
> pośrednictwem czterobajtowych rozkazów LD i ST. Przykładowo
> inkrementacja zmiennej lokalnej typu char przechowywanej w rejestrze to
> jeden rozkaz np:
> INC     R16
> zajmujący dwa bajty.
> Dla zmiennej globalnej zapamiętanej w pamięci RAM będzie to już
> sekwencja trzech rozkazów np:
> LD      R16, [zmienna] // 4 bajty
> INC     R16             // 2 bajty
> ST      [zmienna], R16  // 4 bajty
> czyli z dwóch bajtów zrobiło się dziesięć.
>
> Dla zmiennych typu int i wskaźników sprawa wygląda odpowiednio gorzej.
> Kompilator stara się to możliwie optymalizować wykonując co się da na
> rejestrach i dopiero na koniec zapamiętuje wynik w pamięci RAM pod
> adresem zmiennej.
>
> Pozdrawiam
> Grzegorz

.... jest jeszcze gorzej , bo jeżeli chcesz użyć LD to najpierw trzeba
adres zmiennej załadować do X,Y lub Z
a jeżeli użyjesz LDS to zajmujesz 2 słowa ale sądząc po tych " // 4
bajty " to chyba o LDS koledze wlasnie chodzilo.... :)

Pozdrawiam
Norbert