> Tzn. TU ma wypłacać 100% poszkodowanemu, ale potem
> maiałoby prawo
> zażądać zwrotu 20% ode mnie.
>
> Sens to ma podobny jak udział własny w AC - ma być taniej.

Ale zauważ jaka jest graniczna wartość odszkodowania w AC i
w OC :-). AC siłą rzeczy jest do wartości rynkowej Twojego
auta, natomiast odszkodowania z OC mogą wynosić setki
tysięcy, a nawet więcej. Wystarczy że zrobisz z kogoś kalekę
lub sierotę i sąd zasądzi Ci dożywotnią rentę na rzecz
poszkodowanego. O ile w przypadku AC znasz wartość max
odszkodowania i jesteś w stanie zaakceptować "dopłatę" tych
10 czy 20%, to nie sądzę żeby ktoś świadomie godził się na
dopłatę np. 100.000 zł do odszkodowania, bo pech chciał że
mu się auto zajarało na stacji benzynowej i sfajczyło cały
obiekt ;-). Albo złapało kapcia, w poślizgu wjechało w
przystanek połamało nogi paru ludziom. To są oczywiście dość
ekstremalne przykłady, ale pytanie czy jest sens oszczędzać
100 czy 200 zł rocznie i ryzykować taki niemiły
scenariusz...?



> W dodatku skoro wiem że zaboli, to jeżdżę ostrożniej,
> mniej
> szkodowo, to może być jeszcze taniej.

Ale czasem mimo najostrożniejszej jazdy pewnych rodzajów
ryzyka nie wyeliminujesz :-). Poza tym jeśli wysokość
składki tudzież odszkodowania ma być głównym bodźcem do
ostrożnej jazdy to przyznasz chyba, że to chora sytuacja ;-)

Oczywiście to jest moje zdanie i niekoniecznie musisz się z
nim zgadzać. Ja akurat byłbym przeciwny takiemu rozwiązaniu
OC, bo nie chciałbym bujać się po sądach np. z gościem,
który wjechał mi autem w ściane i rozwalił połowę domu. Przy
odszkodowaniu rzędu 100 czy więcej tysięcy już widzę, jak
facio wykłada 20% z kieszeni ;-). 90% z takich delikwentów
by się migało i sprawy by trafiały do sądów. Zresztą wcale
nie musi być ekstremalny przypadek domu, wystarczy że
rozpieprzy Ci auto za 200-300 tysięcy i zrobi szkodę
całkowitą. Mentalność Polaka jest taka, żeby zaoszczędzić na
wszystkim, nie licząc się z późniejszymi ewentualnymi
konsekwencjami ;-).