W dniu 2012-08-13 20:00, wowa pisze:
>
> Użytkownik <p...@s...ca> napisał w wiadomości
> news:6e0622aa-435e-40b4-9a63-dfedffff640a@googlegrou
ps.com...
> Walek osadzony w rurze , różnica średnic walka i wewnętrznej srednicy
> rury pozostawia jedynie małą szczeline między nimi . Doprowadzamy z
> jednej strony wodę , i wprawiamy wałek w ruch obrotowy. Widzialem
> konstrukcje dysków miedzy którymi woda w wyniku ich obrotów z wysoką
> wydajnością zamieniała sie w parę , używaną pózniej do ogrzewania. Były
> to skomplikowane ustrojstwa . Moje pytanie jest następujace: czy ktoś
> spotkał sie z tym tematem - jaka była by optymalna szczelina miedzy
> wałkiem a rurą, jakie były by optymalne obroty, czy ktoś już badał taki
> układ ?
>
> Może chodzi o pompę kawitacyjną
> http://pl.wikipedia.org/wiki/Pompa_kawitacyjna? Pod tym hasłem jest
> sporo materiałów, gdzieś widziałem nawet amatorskie konstrukcje. Zasada
> działania prosta, problemem są materiały :)
> Wojtek
>
Polska Wikipedia podaje nieprawidłową informację. Pomieszano tu
informacje na temat pompy ślimkowej mimośrodowej (patrz tutaj:
http://pubserv.uprp.pl/publicationserver/Temp/fe34qv
vq7cufjtvpkqp73vjeb7/PL54623B1.pdf),
powszechnie stosowanej w przemyśle i tzw. pompy kawitacyjnej, wynalazku
Griggsa (patrz na przykład
tutaj:http://darmowa-energia.eko.org.pl/pliki/cieplo
/pk/pk_00.html), o
której krążą informacje, jakoby mogła produkować więcej ciepła niż włoży
się w nią energii.

Wikipedyści polscy najwyraźniej pomylili "progressive cavity" z
"cavitation in progress", ale to nie takie rzadkie.

Pompa kawitacyjna rzeczywiście nadaje się do produkcji ciepła
bezpośrednio z energii mechanicznej i dlatego w tym kontekście może mieć
sens.

W. Bicz