Pan J.F napisał:

>> W polszczyźnie nie ma abstrakcyjnych nazw kolorów. Niebieski
>> to kolor nieba,
>
> Hm ... załózmy.
> Google przypomina, że jest jest siny (języki cyryliczne) i modry.

To ja guglowi przypomnę, że po chorwacku jest "plavi" (w cyrylicznym
serbskim też).

>> zielony jest kolorem ziela (nie odwrotnie),
> Hm, zielona jest trawa. Zielone są liście ..

Wszystko to jedno zielsko.

>> żółty jest od źółci (tej z woreczka),
> Patolodzy czy rzeźniczy?

Stawiam na myśliwych. Wprawdzie kolega Marcin sięgnął tu do starych
praindoeuropejskich rdzeni, ale to nie wyklucza tego, że mogły one
najpierw wpaść do woreczka.

>> czerwony to kolor czerwia (pewnego konkretnego) itd.
> Nie odwrotnie? Ten owad jest chyba bardziej brązowy?

Ale barwnik robi czerwony. Miesiąc czerwiec jest od niego, kolor też.

>> Jest też kanarkowy i gołębi, przez co nazwanie jednego ptaszka
>> drugim mogłoby mieć głębsze konsekwencje.
>
> A to nie późniejsze czasy?

Tak jak pomarańczowy, bo z prasłowiańskimi cytrusami było słabo.
Współcześnie pojawia się mnóstwo nazw kolorów tworzonych ad hoc,
w rodzaju "limonkowy", wszystkie od rzeczy konkretnych.

> gołębi .. nigdy nie słyszałem ...
> ale "kruczy" się spotykało ... wygrał jednak czarny ...

Ja tylko kruczo czarny, wyłącznie w odniesieniu do włosów.
Za to koń, jak jest czarny, to jest kary.

Jarek

--
Każda bryka malowana
w trzy ogniste farbki
I trzy są końskie maści:
od sufitu, od dębu, od marchwi.