On Jul 12, 11:30 pm, "Waldek" <s...@n...cpam> wrote:
> Użytkownik "Waldek" <s...@n...cpam> napisał w
wiadomościnews:ivid31$1gf$1@news.onet.pl...
>
> > Tak wiec chetnie sie dowiem co to za pręcik (material) i poznam zasade
> > dzialania
>
> Zeby uprzedzic ew. docinki dot. lenistwa ;)
> "wykombinowalem" sobie ze jak nazwa by sugerowala "elektroda jonizacyjna"
> - to prawdopodobnie zamyka sie przez nia i plomien jakis obwod sterownika
> co powoduje zaprzestanie podawania wys. napiecia na "swiece" iskrownika
> i otwarcie zaworu palnika glownego.
Sam sobie odpowiedziałeś.
W palącym się gazie (jakimkolwiek, nie tylko ziemnym) obecne są
zjonizowane cząstki, taki gaz przewodzi prąd (aczkolwiek dość
kiepsko).
To się wykorzystuje w detektrach do chromatografów (FID). Napięcie nie
musi być duże, rzędu kilku woltów wystarczy, musi być tylko jakiś
zapas na okoliczność korozji elektrody, bo sam gaz przy takich małych
prądach zachowuje się mniej więcej jak rezystor.
Prądy rzędu uA by pasowały. W FID mierzy się nawet pikoampery, ale tam
gazu który się jonizuje jest bardzo mało, jakieś nanogramy na sekundę,
a poza tym cały czas pali się wodór i powietrze (to się akurat nie
jonizuje). Nie wiem jakie jednostki są w tym którego używam, nie chce
mi się szukać instrukcji, ale na powietrzu wartość sygnału wynosi 0,
jak się zapali (tylko H2 i powietrze) to jest kilka, a jak wyłazi
jakaś palna substancja, to skacze do dziesiątek tysięcy, tak że
różnice są spore i chyba metoda dość niezawodna. Napięcie w FID jest
rzędu 200V, ale raczej po to, żeby wykryć małe ilości substancji.