Queequeg wrote:

> Tak, to prawda, natomiast jeśli można wyrwać (jakby nie patrzeć, należne)
> odszkodowanie od fałszywie oskarżającej (która byłaby tu pozwaną) i
> pracodawcy...

Choć nie zakładam wielkich sukcesów, od niej można próbować wyrywać, to
legalne hobby. Od pracodawcy nie za bardzo, przecież się sam zwolniłeś
za porozumieniem stron, więc o co chodzi? Nawet tacy byli mili, że dali
fajne warunki, półroczne wynagrodzenie i brak obowiązku świadczenia
pracy. Jeśli przekaz nie dotarł, to są jeszcze metody opisane przez
Pawła. No i awans na stanowisko, na którym sobie na pewno nie poradzisz.

> Z drugiej strony nie, bo z jakiegoś powodu faceci nie pchają się do takich
> zawodów, więc jeśli jakiś jednak go wybiera, to może zapalać to czerwoną
> lampkę.

Hehe, no i widzi babcia. Ale ja, jako człowiek niesłychanie
tolerancyjny, też nie mam nic przeciw temu, by mężczyźni opiekowali się
w przedszkolu *cudzymi* dziećmi. Moimi nie, aż tak daleko moja
tolerancja nie sięga.

> Tak, to główny powód. Dopóki jest dobrze, to jest dobrze, ale jak
> przestaje być dobrze... to zaczynają się problemy, bo trzeba współpracować
> z osobą, której najchętniej by się więcej na oczy nie widziało (albo z
> którą np. są ciche dni, jak się nie umie rozmawiać -- a wiele osób nie
> umie).

Milczenie nie jest jeszcze najgorsze, kochankowie mogą wobec siebie
ogłosić strajk włoski. I nic z tym nie robisz, pracują tak rzetelnie, że
wstrzymują ruch w firmie. :-)

Pozdrawiam, Piotr