Użytkownik "RoMan Mandziejewicz" napisał w
Hello J.F.,
>>>>>> (Resnick Holliday). Wyszło mi wtedy, że o możliwej do uzyskania
>>>>>> mocy przy danym f decyduje L*I^2.
>>>>>BINGO! :)
>>>> Tylko niewiele z tego wynika,
>>>Wynika bardzo wiele - mając wykresy I^2*L dla określonych rdzeni
>>>łapiesz pierwsze przybliżenie - minimalną wielkość rdzenia.
>> Ale to jest "energia zgromadzona w rdzeniu"
>Raczej w szczelinie...

Szczelina immanentna cecha rdzenia ... chyba ze lubisz przekladki lub
szlifierki :-)

Ale jesli lubisz to tym bardziej policzenie energii i objetosci
szczeliny jest najbardziej wprost.
A nie zastanawiac sie jak szczelina wplywa na prad nasycenia :-)

>> i od tego trzeba zaczac, a nie utrudniac sobie jakim I2*L :-)
>Masz obliczone I i L - dlaczego nie wykorzystać? E energia to I^2*L/2
>właśnie.

Znam tez moc i pożądana czestotliwosc, to mi najszybciej wyliczyc
energie na cykl wlasnie :-P

>> Tak nawiasem mowiac ... to dawniej takiego wykresu chyba nie bylo,
>> nie pojawil sie wraz z rozwojem przetwornic i metod projektowania ?
>Dawniej, to znaczy kiedy? Najstarsza wersja katalogu Ferroxcube, jaką
>mam pod ręką pochodzi z 2002 roku i te wykresy w niej są. To bardzo
>przydatne narzędzie i nie pojmuję Twoich fochów.

A w 1990 ? w 2002 to juz przetwornice byly powszechne ... choc
usiluje sobie przypomniec jaka wtedy byla ladowarka do telefonu.

>>>> Tym niemniej prawidlowo zauwazyl ze to od wielkosci szczeliny
>>>> zalezy.
>>>> L*I^2 to wtorna sprawa :-)
>>>Jest proporcjonalna do szczeliny z dokładnością do mikroskopijnej
>>>energii gromadzonej w rdzeniu.
>> Byly, a moze i nadal sa, specjalne materialy proszkowe, z taka ...
>> "szczelina rozproszona" :-)

>Ale rozmawiamy teraz o ferrytach ze szczeliną dyskretną. Proszki to
>zupełnie inna para kaloszy. Choć i tu, przy liczeniu ,,na piechotę"
>nadal najprościej polegać na I^2*L. Polecam:
>http://www.elektroda.pl/rtvforum/topic2159109.html

Ja tylko o tym ze nazywajmy rzecz po imieniu - energia zgromadzona w
cewce/rdzeniu/szczelinie.

J.