On 14.11.2014 09:09, Marek wrote:
> On Fri, 14 Nov 2014 02:01:06 +0100, bartekltg <b...@g...com> wrote:
>> Chłopie, przecież tu nie ma żadnych pytań, jest tylko
>> popularno naukowa wycieczka po pytaniach które padały
>> 50-80 lat temu.
>> Pierwsze z brzegu: moment magnetyczny elektronu jest
>> obecnie jedną z jednocześnie najdokładniej mierzonych
>> i wyznaczanych teoretycznie wielkości.
>
> To skąd brały się u niektórych naukowców (m.in. Sagan) koncepcje, że
> taki elektron może zawierać w sobie cały inny wszechświat?

A to nie o czarnej dziurze było?

> Czy one nie
> wynikały z pewnych braków nie w opisie fizycznego modelu oddziaływań
> cząstki (bo to jest bardzo dobrze znane) ale z tego czym one są?

Obecne modele przyjmują, że elektron jest cząstką punktową
(nie ma struktury wewnętrznej). Zmierzono, że nie ma jej do
skali 10^-{dużo} metra.
Ale spekuluje się, czy jednak nie jest tam coś głębiej.
Choćby teoria strun ma pewien pomysł.

Problem nie polega na tym, że nie ma tajemnic, że czegoś
nie wiemy albo nie chceilibyśmy zrozumieć ciut lepiej
(nigdy nie dojdzie się do "czym one są", zawsze jak powiesz
"są superpozycją fifułek" zapytasz się a co to fifułki.
Do tego większość ludzi nie zaakceptuje stwierdze typu
"stan kwantowy to promień w przestrzeni hilberta..."
jako odpowiedzi 'czy to tak naprawdę jest';-))

Problem w tym, że jest bardzo niewiele miejsc, gdzie
nasze przewidywania rozbiegają się z rzeczywistością.
Stąd teki urodzaj we wszelkich rodzajach rozszerzeń
modelu standardowego. Skwarki, supersymetria, struny,
membrany, taka grupa, siaka grupa... To wszytko
przez brak eksperymentów, które by to odsiały.
Wszytko (prawie) zgadza się z modelem standardowym,
a te dziesiątki teoryjek na jego bazie utworzono.

Trzeba przyznać, żę nawet w samej elektrodynamice dalej jest sporo
pytrań, ale w większośći to 'trudna matematyka', przewidywania
cod o zwyczajnych rzeczywistych obiektów są dość pewne.

pzdr
bartekltg