On 21/05/2011 13:19, Paweł Kierski wrote:
> W dniu 2011-05-21 08:51, Michal Kleczek pisze:
> [...]
>>
>> I projekt trwa bez konca... Ew. konczy jak c2 (tak, tak - pierwszy
>> projekt
>> XP) - czyli przychodzi ktos z gory i go brutalnie przerywa.
>
> Dokładnie tak 8-) Przerywamy, jeśli w tym momencie spodziewany wzrost
> przychodów po dodaniu pewnej funkcjonalności jest mniejszy niż koszt
> kolejnej iteracji. Zarabialiśmy na kolejnych wersjach, na następnej
> nie zarobimy, więc zamykamy lub zawieszamy robotę. Bo może pojawić się
> nowa potrzeba, dla której będzie warto dołożyć funkcjonalność.

Noo, Beck opisywał późniejsze problemy z C3 w ten sposób, że ludzie,
którzy mieli być on-site customerami (projekt był wewnętrzny) podawali
zupełnie inne wymagania, niż rzeczywiście wymagali ludzie odbierający
projekt. Problem był znany od jakiegoś czasu, ale nie dało się nic
zrobić, bo fumfle fumfli itp. Pomijając czy tak faktycznie było, czy
tylko się tak tłumaczył z własnej indolencji, to można chyba przyjąć, że
nie ma takiej metodologii, która by dała radę korporacyjnej polityce :)

> Nie wszystkie. Te, które są aktualnie potrzebne. Chyba wiem, gdzie jest
> pies pogrzebany. Agile w naturalny sposób stosuje się w projektach,
> w których nikt nie ma pojęcia, co będzie za pół roku. A klient chce

Przecież niekoniecznie aż "nie ma pojęcia". Pojęcie można mieć, ale też
się można liczyć z tym, że to, co się dzisiaj myśli, że będzie, to jutro
się jednak będzie wiedziało, że jednak nie będzie.