W dniu 2015-04-12 o 16:00, Cavallino pisze:

> Ok, a jak to się ma do przekazywanej mocy?
> Powiedzmy, że inwerter produkuje w danej chwili 1,5 kW, a jakieś inne
> źródło ma dostać 2,0 kW (np. bojler z grzałką o takiej mocy).

Inwerter stara się wysyłać w sieć maksimum tego co co mogą w danych
warunkach wyprodukować panele.

> I może dostać od razu 2,0 kW, pobierając z sieci dodatkowe 0,5 kW, ale
> ze względu na kretyńskie zasady rozliczania (czyli brak pełnej
> kompensaty między prądem pobieranym i oddawanym) zapewne bardziej
> ekonomicznie jest mu dać tyle prądu, ile wyprodukuje w danej chwili
> inwerter.

Jesteś tego pewien? Chyba nie, bo sam piszesz "zapewne".
Podobno, energetycy mają płacić bardzo dobrą cenę za prąd z małych
przydomowych elektrowni.

> Najwyżej będzie się dłużej grzał, ale to nie problem.
>
> A dopiero w przypadku nadprodukcji przez inwerter wypluć tą nadwyżkę do
> sieci?
> Da się to zrobić w miarę tanim kosztem - czyli takim, który by nie
> przekraczał 1/4 rocznego zużycia energii przez ten bojler?

Aby spełnić te założenia najprościej by było podłączać drugą,
odpowiednio dobraną grzałkę(*) w bojlerze prawie bezpośrednio do paneli
a wyłączać inwerter w czasie gdy grzeje się woda. Sterowanie w tym
przypadku jest trywialne i tanie. Niestety, nie osiągnie się tym
sposobem maksymalnego wykorzystania dysponowanej mocy paneli. Inwerter
potrafił by wycisnąć maksymalną moc ale z założenia nie pracuje bez
zewnętrznego napięcia na swoim wyjściu. Więc nie można podłączyć samej
grzałki bezpośrednio do inwertera. Należało by raczej zbudować dodatkowy
układ optymalizacji zasilania grzałki.


(*) Pisze o drugiej grzałce aby uprościć układ sterowania przy potrzebie
dogrzania wody także z sieci. Prawie znaczy z odpowiednim
zabezpieczeniem i odłączaniem lub nawet w optymalnym rozwiązaniu
sterowaniem prądem o czym powyżej.