Przemyslaw Frasunek pisze:

> :) U mnie w podstawówce automat się pojawił bardzo późno. W sprawach
> bardzo pilnych dzwoniło się przez sekretariat szkoły. Działało też w
> drugą stronę - o ile panie sekretarki nie miały zbyt dużo pracy, to
> można było do nich zadzwonić i poprosić do telefonu ucznia z klasy x.
>
U mnie na dobrą sprawę sytuacja wyglądała podobnie - wspomniany automat
pojawił się dosyć późno i oczywiście wywołał prawdziwą sensację. Przez
jakiś czas co drugi dzieciak nosił w kieszeni poza kilkoma zł na
słodycze również kilka żetonów TP. Oczywiście zdarzali się "phreakerzy"
sądzący iż walenie w obudowę może im dać bezpłatne połączenie. Jeszcze
inni stosowali bardziej wyrafinowane metody, które jednak zazwyczaj nie
działały. No cóż - nie było wtedy Internetu ani żadnego guru w okolicy. ;)

A dzwonienie do/z sekretariatu - teoretycznie możliwe, w praktyce bardzo
rzadko stosowane. Jedynie gdy któryś z uczniów gorzej sie poczuł lub coś
w tym stylu.


> Pamiętam też jaką sensację wzbudził pierwszy telefon Centertela
> przyniesiony do szkoły przez syna lokalnego biznesmena ;)

U nas aż takich biznesmenów nie było, więc pierwszą komórkę dostała
córka lokalnego przedsiębiorcy i była to jakaś cegła GSM. ;) Zresztą
długo sensacji top nie robiło, gdyż chwilę potem dokonała się rewolucja
i co drugi dzieciak miał Nokię 3210. ;)


> AMR-NB, GSM, itd. Nawet słuchawki bezprzewodowe DECT kompresują mowę
> z 64 kbit do 32 kbit. Już nie mówiąc o tym, że na centralach
> elektromechanicznych pasmo niekoniecznie było przycięte do 3400 Hz.

Mi to akurat średnio przeszkadza - z telefonu rzadko rozmawiam dla
przyjemności i samej "idei nawiązywania kontaktu" jak to miało miejsce w
przypadku CB w latach dziewięćdziesiątych lub jeszcze obecnie odnośnie
krótkofalowców. Dzwoni się żeby przekazać określoną informację i
najważniejsze, że można się zrozumieć.
Łączność cyfrowa jest o wiele bardziej "pragmatyczna". Zresztą co tu
porównywać - ze Skype'a można zadzwonić na antypody, ale to nie to samo
co QSO na falach krótkich przy idealnej propagacji. ;)


> Tylko, że takie rozwiązanie jest dużo mniej odporne na awarie -
> wystarczy brak zasilania bramki i wszystko leży.

Z drugiej strony Internet jako sieć rozproszona jest o wiele bardziej
"pancerny" od tradycyjnej, hierarchicznej infrastruktury
telekomunikacyjnej. Poza tym niekoniecznie VoIP musi oznaczać bramkę
podpiętą z jednej strony do Internetu z drugiej do telefonu. Równie
dobrze może to być smartfon z odpowiednim softem w systemie i dostępem
do Internetu poprzez WiFi lub 3G. Do czegoś takiego możnaby dostosować
sporą część obecnie produkowanych urządzeń i paradoksalnie dużo większą
część starych (obecnie używane w mobilnym sprzęcie energooszczędne
procesory Qualcoma do pięt nie dorastają XScale Intela pod względem
wydajności).