Dobry wieczór

Użytkownik "Tomasz Szcześniak" <t...@e...com> napisał w
wiadomości news:slrnl25k00.cik.tszczesn@tomek.dom...
> Dnia 31.08.2013 Krzysztof Kucharski <s...@p...onet.pl>
> napisał/a:
>
>> W praktyce ten czas należało pomnożyć dwudziesto -
>> trzydziestokrotnie.
>> Z mojego doświadczenia zawodowego wynika, że takie na przykład
>> eNeRDowskie "gówienka" w rodzaju StR85/10 czy StR90/40 były
>> praktycznie niezniszczalne. Prędzej macierzyste urządzenie było
>> złomowane niż te kurduple należało wymienic.
>> Sznurek: http://bee.mif.pg.gda.pl/Oktoda/index.php/O_stabilit
ronach
>
> Fakt, też chyba nigdy nie widziałem neonówki inaczej uszkozonej niż
> przez stłuczenie, ale niektóre z nuch były określone jako
> precyzyjne,
> więc pewnie skę okazało, że po tych kilku tysiącach godzin napięcie
> stabilizacji w testach musiało wyjechać poza zakres u odpowiednio
> znaczącego odsetka egzemplarzy.
[...]

Wiesz, sprzęt w których stosowano stabilitrony / stabiliwolty z zasady
wymagał częstych i systematycznych przeglądów. Takie elementy, jak
stabiliwolty kontrolowane były w drugiej kolejności, zaraz po lampach
elektronowych. A przed elektrolitami. Awomiarka UM-4B w łapy i heja!
;-)
W precyzyjnych zasilaczach stabilizowanych, z elementem regulacyjnym w
postaci lampy EL-34 lub EL-36 znacznie większy wpływ na wartość
napięcia wyjściowego miało starzenie się wszystkich innych lamp.
Stabiliwolty starzały się znacznie wolniej. Ewentualne odchyłki
wartości napięć korygowane były podczas prac przeglądowych. Po prostu
w tych czasach nie zakładało sie pracy w warunkach braku
systematycznej obsługi. Z wielu zresztą powodów. Ale to już temat na
inną dyskusję.

Pozdrawiam - Krzysztof Kucharski