at Tue 10 of Nov 2009 01:44, Yogi(n) wrote:

> Użytkownik "rs" <n...@n...spam.pl> napisał w wiadomości
> news:tg9hf55ljllejfno580409vdicte65bu9i@4ax.com...
>
>> na czym polega ta analitycznosc jezyka angielskiego i dlaczego
>> fleksyjnosc miala by byc mu obca, skoro jak podaje jeden z podanych
>> prze ciebie linkow, fleksyjnosc jest cecha jezykow indoeuropejskich a
>> angielski do nich przeciez nazlezy i podobnie jak jezyk polski
>> wykazuje te cechy. <rs>
>
> To proste, fleksyjność angielskiego jest szczątkowa czy minimalna,
> dlatego po prostu nie przeszkadza w tworzeniu dobrych algorytmów do
> translatorów. No bo jak odmieniasz czasowniki po angielsku? Ile masz
> końcówek w poszczególnych osobach? Analityczność tylko ułatwia
> zadanie. Z polskim jest odwrotnie - podobnie fleksyjne są chyba też
> fiński, węgierski,

Finski i węgierski to akurat języki aglutynacyjne,
gdzie na przykład, jest końcówka rodzaju żeńskiego,
do tego przylepiony (glut) wskaźnik liczby mnogiej,
a do tego doczepiona jeszcze np końcówka dopełniacza.
A we fleksyjnym, np polskim, wskaźnikiem dopełniacza
liczby mnogiej rodzaju żeńskiego, może być nawet brak
jakiekolwiek końcówki.

Myślę, że teraz instrukcja nikona d90 będzie bardziej
zrozumiała ;-)

...


--
nb