W dniu 2012-11-21 21:39, Mariusz [mr.] pisze:

> Roboczo można przyjąć, iż jeśli matryca pracuje na limicie, to
> jakość uzyskanego sygnału (sygnał/szum) jest wprost proporcjonalna do
> rozmiaru powierzchni piksela. Dwa razy większa powierzchnia - dwa razy
> lepiej (1 EV) (w praktyce jest jeszcze kilka niuansów, ale z grubsza tak
> to wygląda).

Tak, to prawda. Ta sama liczba pikseli na FF szumi mniej niż w wersji
APS-C. Chociaż z drugiej strony przelicznik pomiędzy APS-C a FF wynosi
nie 20, nie 10 lecz 1.5 zaledwie. Wydaje mi się to dość mało aby te
różnice w szumie były rzucające na kolana. W pomiarach z pewnością to
wyjdzie ale na oko już niekoniecznie. Co o tym sądzisz?

> Dodatkowym handicapem dużych matryc jest fakt, że z samej
> geometrii wynika, iż dla tej samej liczby pikseli optycznie aktywna
> powierzchnia ich piksela jest większa (...)

No tak... ale to jest to samo co napisałeś wcześniej: mały piksel =
mniej światła = trzeba zastosować większe wzmocnienie = będzie bardziej
szumiało.

> Oddzielny temat to koszty małej GO - dla uzyskania tej samej GO, co
> na FF (orientacyjnie) potrzeba szkła 1 2/3 EV jaśniejszego na APS-C i 2
> EV jaśniejszego na 4:3. Ceny jasnych szkieł w "małych" systemach wciąż
> jakoś nie chcą tego uwzględniać, nie mówiąc o tym, że często w ogóle nie
> występują w przyrodzie (choćby w potrzebnej ogniskowej).

Hmm... tu nie do końca się zgodzę. To typowy błąd myślowy (mówię o
jasności) wynikający najczęściej z przyzwyczajeń do filmu. W cyfrówce
albo stajesz dalej albo stosujesz krótsze obiektywy i uzyskasz to samo
co przy FF dla danej jasności. Niedawno czytałem ciekawy artykuł o tym.
Zerknij, bardzo obrazowo to przedstawia.

http://www.fotografuj.pl/Article/Glebia_ostrosci_w_l
ustrzankach_cyfrowych/id/38