On Jan 30, 1:44 am, "kogutek" <s...@W...gazeta.pl> wrote:

> A teraz to już pierdolisz jak potłuczony. Dałeś rysunek i na nim otwory są w
> obrysie. Ta zalewa to ciekły hel?
Polimery (żywice) maja obrzydliwie niskie napięcie powierzchniowe i
zwilżają prawie każdy rodzaj powierzchni.
Otwór 0,1 mm dla żywicy o konsystencji miodu to żadna przeszkoda,
płynie powoli, ale płynie.


Czy nie można by zrobić płytki krzywo, zatkać termoglutem (małą
ilością) a dopiero potem zalać?

Przepływ powodowany zwilżaniem można też ograniczyć. Jeżeli zwilżana
powierzchnia ma mniejsze krytyczne napięcie powierzchniowe od napięcia
powierzchniowego cieczy, to zwilża się kiepsko. Paskudne pod tym
względem są metale, dla nich wartość krytyczna jest o rzędy wielkości
większe niż żywic, a nierównomierności powierzchni sprzyjają płynięciu
przez efekty kapilarne.
Rozwiązanie może być proste - pokrycie powierzchni powłoką o małym
krytycznym napięciu powierzchniowym.
Do wyboru: polietylen, polistyren, silikony.
Pierwsze dwa można można rozpylić w postaci roztworu, polietylen
rozpuszcza się na gorąco w toluenie, polistyren przewie we wszystkim,
nieźle w acetonie. z silikonami jest gorzej.
Może popularny preparat plastik 70 (żywica akrylowa) też by się
nadawał.
Psiknąć do środka, zostawić do utwardzenia / odparowania
rozpuszczalnika i zalewać.
Jeżeli pozostaną jakieś otwory, to mimo wszystko taka powłoka powinna
znacząco zredukować efekt płynięcia (chyba że otwory będą naprawdę
duże), przy okazji może nawet te dziury zatka.
Wadą takiego rozwiązania jest to, że żywica kiepsko będzie się kleić
do tak potraktowanej powierzchni.