JaNus wrote:

> Piotrze, nie ignoruj tej różnicy szybkości, bo ona wręcz dramatycznie
> przybliża komputery w pełni autonomiczne, i praktycznie już "myślące", a
> może nawet... świadome, kto wie?

Ależ ja jestem jak najdalszy od ignorowania różnicy w wydajności.
Mógłbym napisać sporo o zaletach komputera kwantowego, nie jestem jego
osobistym wrogiem numer jeden. Tylko chciałbym o tym rozmawiać w pewnych
rozsądnych ramach. Natomiast tutaj pojawiły się dwa poglądy, na które
jestem szczególnie cięty:

1. Kwantowa religia: komputer kwantowy potrafi takie rzeczy, że ho-ho!
Komputer klasyczny przy tym zupełnie wysiada, bo dla niego te problemy
są nierozwiązywalne.

Otóż nie, nie potrafi. Obecnie nie jest znany żaden taki problem i nie
wiadomo dlaczego miałby się on w ogóle pojawić.

2. No dobra, ale komputer kwantowy jest uniwersalnie szybszy od kwantowego.

Nie, nie jest. Owszem, najprawdopodobniej jest wykładniczo szybszy
od klasycznego, ale tylko dla pewnej specyficznej klasy problemów.
Tak, prawdą jest, że te problemy mają istotne znaczenie praktyczne
i jest to jeden z powodów, by próbować go zbudować. Ale nie są to
*wszystkie* problemy o dużym znaczeniu praktycznym. Będzie trudno nawet
w epoce kwantowej.

Niestety powyższe często pojawia się w mniej lub bardziej otwartej
formie w książeczkach pop-sci i zatruwa laikom umysły. Ja rozumiem,
że licentia poetica, że potrzeba rozreklamowania własnego poletka,
że potrzeba zaistnienia w ogóle. Ale są granice uproszczeń, poza
którymi jest już tylko jawne kłamstwo. A prawda jest niestety taka,
że temat jest naprawdę dobrze rozpracowany przez teoretyków i naprawdę
nie trzeba dorabiać do niego kwantowej mistyki.

I tak, algorytmy kwantowe, z kwantową transformatą Fouriera na czele,
*są* fajne. Ale o to niestety nikt nie pytał... Wolicie się kwantowo
zbawiać...

Pozdrawiam, Piotr