W dniu 2015-12-31 o 09:47, Budyń pisze:
> W dniu środa, 30 grudnia 2015 22:48:51 UTC+1 użytkownik Pszemol
> napisał:
>> I nie byłoby w tym nic złego, bo pieniądze niby małe, ale marnuje
>> się przy tym materiały, energia i rosną góry śmieci. Z punktu
>> widzenia współżycia na tej Planecie zamiast jednorazówek chyba
>> lepiej kupić coś trwałego i dbać o to a nawet naprawić jak się
>> zepsuje niż poddać się coraz bardziej wszechobecnemu
>> konsumpcjonalizmowi.
>

Ale świat najwyraźniej idzie w kierunku przeciwnym: aby wywierać na
konsumenta jak największą presję, by ten jak najkrócej użytkował te
wszystkie urządzenia AGD, RTV, tudzież elektronikę wszelaką. I współgra
to z mentalnością ludzką, bo zamiast naprawiać - dorobkiewicz po prostu
*musi* sobie co sezon, góra dwa - "zamienić na nowszy model".
Najchętniej naj-nowszy!

A firmy robią co mogą, aby zniechęcić ludzi do naprawiania, tak, jakby
było zapisane w niebiesiech, że naprawianie *musi* być droższe od
produkcji wielkoseryjnej. I praktyka jest taka, że ono takie jest! Acz
przecież nie na zasadzie "niepodważalnych praw ekonomii", ale za sprawką
"polityki firmowej", której zasadności nikt z jej kierownictwa nie
podważy, a nawet nie odważy się zaproponować jej... zbadania!

Części zamienne są (w porównaniu do ceny wyrobu finalnego) coraz
droższe, no ale utrzymanie serwisu też, lecz... Zwrócę uwagę, że jeśli
serwis mało-co naprawia, to koszty jego utrzymania są takie same, co
wtedy, gdy zapitala jak fryga!
A jeszcze: gdy naprawa sprzętu wymaga nie daj Panie Boże jakiegoś
kawałka oprogramowania, to firma-matka sprzedaje serwisom ten soft po
cenach iście astronomicznych! i to jest chyba największy skandal, bo:
1. Przecież będzie on wykorzystywany (no raczej!) *tylko* do naprawy jej
własnych wyrobów, czyli dla dobra jej (firmy) oraz jej klientów. A to
oznacza, że będzie sprzyjać "budowie jej marki", nieprawdaż?
2. Jeśli soft już został (w pocie czoła, i przy sporych wydatkach)
napisany, to firma powinna to "wrzucić w koszta", a swym autoryzowanym
wszak serwisom - udostępniać go *za_darmo*!!
3. Nie powinno być tak, że powyższe praktyki okazują się dla firmy
korzystne. Ale jak to zmienić? Nie wiem.

Co do niedopuszczalności takiego zaśmiecania, i skal marnotrawtwa - w
pełni się z Pszemolem zgadzam.

>
> czyli skutki "jednorazowosci" dostrzegasz, jednorazowosc w drobnych
> przedmiotach też - ale jak mowimy o pralkach to juz nie. Pralki sie
> nie psują :) Głosuję na obowiązkową 10letnią gwarancję na produkty
> przemysłowe przeznaczone dla odbiorcy końcowego -czyli konsumenta.
>

Tak 10-letnia gwarancja to pomysł chyba nie najlepszy, może podejść
dałoby się do tematu inaczej? Np. by firma była zobowiązana do
utylizacji odpadów w jakie zamieniają się (zbyt szybko!) ich wyroby? Gdy
tuż obok fabryki zacznie się piętrzyć góra elementów, które jakoś tam
dało by się wykorzystać, to może w końcu ktoś pójdzie po rozum do głowy?
Przy czym jeśliby to miało zostać wymuszone jakimiś ustawami, to byłbym
za tym, aby zabronić praktyki następującej:
- oddajesz starą pralkę Bosch, i możesz kupić nową, ale *tylko* tej
samej firmy! Myślę bowiem, że byłoby to w efekcie szkodliwe. Jednak
jestem za tym, aby było powiązanie typu "pralka-złom, za nówkę"...

> No to pytanie troche inne - konsumenta sie skłania do kupowania coraz
> nowych przedmiotów zatem nie muszą, albo wręcz nie mogą, być trwałe.
> A jak to jest w biznesie? Drukarka czy pralka w pralni przemysłowej
> pewnie są trwalsze niz 24miesiące+histereza :)

Trochę się zz tym zetknąłem, i najczęściej różnica w ich *wytrzymałości*
("Heavy Duty") jest naprawdę wielka. Podkreśliłem to, że nie chodzi o
"trwałość w ogóle" (liczoną w latach) bo i tu obowiązuje zasada, aby
dość szybko sprzęt intensywnie wyeksploatować, i po 2, góra 3 latach -
kupić najnowszy. Bardziej eko-(nie)logiczny ;)
Oszczędniejszy w eksploatacji, wydajniejszy, bardziej samo-obsługowy.

To prawda, sprzęt taki jest mocniejszy, ale przy tym droższy, i to nie o
głupie procenty, ale bywa, że... kilkukrotnie! I często nie za bardzo
wiadomo, co takiego wpływa na różnicę aż tak wielką.