Wmak napisał:

>> Średnioprężny silnik z gruszką żarową. Zwykle taką gruchę grzało się
>> z zewnątrz lutlampą, ale system na knota też jak widać się zdarzał.
>>
>> Tego typu silnik był w pierwszym powojennym ursusie. Jednocylindrowy,
>> pojemność 10 litrów. Tak, cylinder wielkości wiadra! Jego się odpalało
>> na korbę, a za korbę robiła kierownica. Wyjmowało się kierownicę razem
>> z tą całą sztycą, wkładało w dziurę z boku i kręciło.
>
> Tylko knot, gruszek żarowych nie było widać, przynajmniej takich,
> jak w Ursusie,

Tak czy inaczej silnik z zapłonem żarowym. Idea gruszki jest taka, że ma
to być obszar komory spalana o gorszym chłodzeniu niż reszta, tam cały
czas ma się utrzymywać wysoka temperatura. Do grzania lutlampą powinna
być łatwo dostępna z zewnątrz. A jeśli żar rozpoczyna się od knota, to
może być bardziej schowana.

Na drugim końcu są malutkie silniki modelarskie o pojemności kilku
centymetrów, ale podobnie odpalane. Tam przed rozruchem grzało się
świecę z drutem platynowym. Jak silnik ruszł, to już grzał ja sobie sam.

A tak przy okazji -- tu mamy przykład ciekawego zastosowania silnika
z gruszką żarową (jako sekcji rytmicznej):

http://www.youtube.com/watch?v=0SmRypjAUcU

--
Jarek