> z tekstami, które chcę jakoś ubezpieczyć. Ponadto prawdopodobieństwo, że
> mu ten jego zeszyt z kartkami przewiązanymi sznurkiem z lakową pieczęcią
> zeżrą myszy, oceniam na więcej niż 1e-16.

Zgadza się, równie dobrze może spaść bomba, być pożar, powódź, albo inne
takie.

Gdybym miał jakiś naprawdę rewolucyjny pomysł w skali rozwoju
cywilizacji (np. wymyślił wspomnianą powyżej faktoryzację liczb
pierwszych), to dalej obstawałbym przy znakowaniu czasem.

Tzn. np.

- wygenerować wszystkie możliwe hashe i wszystkie poznakować czasem przy
użyciu różnych zaufanych serwerów.

- podpisać dokument kartą z podpisem kwalifikowanym na wszelkie możliwe
sposoby ze znakowaniem czasem. Można tak samo podpisać oddzielny
dokument z kilkunastoma hashami ze znakowaniem czasem.

- dodatkowo wygenerować oddzielny klucz PGP, dokonać oznakowania jego
fingerprintu czasem, podpisać dokument, oznaczyć ten podpis czasem :) i
klucza prywatnego nie użyć do niczego innego. Czyli taki klucz tylko do
tego jedynego celu. Dodatkowo można ten klucz podpisać kartą z podpisem
kwalifikowanym i znowu oznaczyć czasem (dowód że właściciel
kwalifikowanego podpisu posiadał go podczas podpisywania).

A jak ktoś chce notariusza, to zanieść do niego wydruk wszystkich hashy
i wszystkich podpisów szesnastkowo i niech on potwierdzi, że ten i ten
tego i tego dnia to wszystko przyniósł, kopię zdeponować.

Można jeszcze - tu już pół żartem - uzyskać z Biblioteki Narodowej pulę
ISBN, nadać dokumentowi z hashami ISBN i rozesłać egzemplarz obowiązkowy
takiej "publikacji" do bibliotek celem wieczystej archiwizacji :D


L.