M.M. <m...@g...pl> napisał(a):

> Andrzej Jarzabek <a...@g...com> napisał(a):
>
> > On 17/02/2012 21:55, A.L. wrote:
> > >
> > > Programwoanie w parch to paranoja. Jedyna forma programwoanai w parach
> > > ktora znam to nie taka ze dwoch pracuje nad tym samym problemem, ale
> > > taka ze jeden pracuje nad dwoma problemami. Gdy koszt programisty jezt
> > > rzedu 200 tysiecy dolarow rocznie (nei wiem ile w Polsce) to za
> > > propozycje programwoania parami mozna dostac kopa w dolna czesc ciala.
> >
> > Nie mam dużego doświadczenia w programowaniu w parach, ale na podstawie
> > tego, co piszą ludzie, którzy to praktykują i z mojego doświadczenia
> > wynika, że w odpowiednich warunkach i sensownie zrobione może to mieć
> > duży sens.
>
> Gdy programowalem w parach to te odpowiednie warunki wygladaly mniej/wiecej
> tak ze para miala dwa komputery (te komputery do tworzenia softu, bo do
> uruchamiania to jeszcze inna bajka). Nie chce bynajmniej przez to
> powiedziec ze programowanie w parach jest do dupy, twierdze wrecz
przeciwnie,
> uwazam ze jest bardzo dobre. Ale jest wlasnie takie ale, ze para z rozna
> czestotliwoscia w zaleznosci od zadania dochodzi do wniosku ze ja cos
> zrobia osobno to jednak bedzie szybciej/lepiej. Praca w parach jest bardzo
> dobra z tych powodow jakie wymienil A.J. nie ma sensu abym to powtarzal bo
> generalnie sie zgadzam, a za najwazniejsza korzysc uwazam intensywna
> komunikacje. Jednak pracujaca razem para musi miec mozliwosc, albo wrecz
czuc
> koniecznosc rozdzielania sie we wszystkich tych sytuacjach gdy osobno zrobia
> jakis kawalek szybciej/lepiej.
>
> Gdy pracowalem w parach wielokrotnie bylem zainspirowany przez kogos i na
> odwrot. Gdy wypowiadane na glos mysli slyszy druga osoba to wielokrotnie
jest
> wobec pobieznie przemyslanego pomyslu bardziej krytyczna niz jej autor. Co
> wiecej, wielokrotnie zna inne rozwiazanie, niekoniecznie lepsze, ale tez
> moze to pod nosem wybelkotac. Tworzy sie cos w rodzaju sumy pomyslow, sumy
> doswiadczen i lepsze rozwiazanie jest wybierane czesciej a narzut na
> komunikacje w parze, ktora od poczatku pracuje nad projektem na wspolnych
> falach nie przekracza 5% czasu.
>
> A co gdy programiste powali jakas wredna mutacja grypy? Wtedy drugi
> orientuje sie na tyle dobrze w kodzie pierwszego ze ma jakies sensowne
> szanse na naniesienie poprawki w jego kodzie. Co w sytuacji gdy pracownik
> calkowicie odejdzie z firmy? Wtedy drugi zna kod na tyle ze moze wprowadzic
> szybko inna osobe.
>
tez zgadzam sie ze programowanie w parach moze byc fajne,
poza sumą pomysłow mozna tez dodac ze w ten sposob podtrzymywane
jest zainteresowanie tematem, ostatnio pracowalem w jednej
firmie ze swietnym w sumie kolesiem, ja pisalem jedno on
drugie ale sporo rozmawialismy ja mu mowilem co i jak bo
nie znal wielu pojec on jako ze pracowal tu wczesniej o
sprawach dotyczacych lokalnych projektów i bylo to bardzo
ok - w firmach najlepiej wspominam pracowanie w grupie
we dwojke (gdzie komunikacja jest bezposrednia i
zageszczona) a najgorzej w sporej grupie - nie mamm
doswiadczen w pracowaniu stricte parami nad tym samym
zagadnieniem ale podejrzewam ze moze to byc calikem ok







--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/