> No, ZTCP to po lutowaniu takie zaprogramowane kości potrafią się zrobić
> niezaprogramowane. Poza tym zawsze pozostaje kwestia wgrania poprawionej
> wersji. No i w czym ma być lepsze programowanie w programatorze od
> programowania w urządzeniu? Myślisz, że poprawne włożenie kości do
> gniazda TQFP jest łatwiejsze niż użycie IDC?

Obecnie mam tak, że po ISP wrzucam bootloader, a potem przez RS232 (w
które jest urządź wyposażony) wgrywam "firmware". I oczywiście taka
możliwość musi pozostać.

Głównie chodzi o to, że programowanie w gotowym urządzeniu jest dość
kłopotliwe. Po pierwsze, tam są dwa procesory komunikujące się ze sobą,
i żeby je zaprogramować trzeba to robić zgodnie z odpowiednią procedurą
i korzystając z zworek (inaczej jeden z nich wykrywa brak drugiego,
wchodzi w procedury błędów itp itp - trzeba to potem kasować.)

Gdyby urządzenie przy pierwszym uruchomieniu miał już komplet softu
byłoby znacznie wygodniej. Poza tym, wgranie softu do kilkudziesięciu
procesorów jeden po drugim jest szybsze niż podłączanie się najpierw z
ISP, potem z RS232. To jest poważna strata czasu.

Ale ciekawe jest to co napisałeś - możesz coś więcej o tym "kasowaniu" w
lutowaniu ?