Użytkownik "J.F." <j...@p...onet.pl> napisał w wiadomości
news:5af44ad7$0$603$65785112@news.neostrada.pl...
>>Jednak znane jest powiedzenie - Strzeżonego...
>
> Ano jest, ale w tym przypadku energia raczej stala.

Pod warunkiem, że i sposób wyłaczenia jest stały. A jeśli się zaplątają
jakieś stany nieustalone, to nie mam ostatecznej pewności, ze nie nałożą się
w jakiś sposób na napięcie samoindukcji i ostatecznie nie upalą struktury.
Przykład z życia, choć nie półprzewodnikowy - dość często przepalały się, na
mojej centrali, cewki przekaźników. Wyglądało to tak, jakby powstawało
wysokie napięcie, o prądzie tak dużym, że upalało doprowadzenie uzwojenia,
na pierwszy rzut oka przypominało to przepalony drut bezpiecznikowy,
okopcone i malutka kuleczka miedzi. Czyli wyładowanie musiało być dość
solidne, skoro prąd był w stanie upalić drut nawojowy, na moje oko, tam
mogło być w impulsie kilkaset mA w przebiciu. Pomogło proste rozwiązanie -
podkładka, dzięki której, upalające się doprowadzenie, było oddalone od
zwojnicy i przebicie nie miało szans. Te z podkładkami praktycznie się nie
przepalały.
Na zwojnicach elektromagnesów mostkowych (nie pamiętam, czy na drążkowych
też) stosowane były warystory.

> Albo wytrzymuje, albo pada szybko.

Mimo wszystko, nie polegałbym na tym bezkrytycznie. Raczej bym chyba poszedł
w rozwiązanie np. zmniejszające nieco stromość zbocza, lub/i tranzystor o
odpowiedniuo wysokim napięciu przebicia.

> Natomiast ta dioda ma efekt uboczny - powoli zanika prad w cewce.
> Czyli pozniej sie wylacza nizby mogl.

Wszelkie zbocznikowanie tak działa, może np. lepsza była by zenerka, o
napięciu przebicia nieznacznie mniejszym, niż napięcie przebicia
tranzystora.. Albo zastosowanie tranzystora, który sam w sobie będzie diodą
zenera... Ale to znów bocznik i wydłużenie czasu. Pozostaje chyba ustalić
jakiś kompromis i się go trzymać, jako coś chyba pewniejszego, niż
zgadywanie, czy tym razem tranzystor wytrzyma, czy pierdnie. Najgorzej, jak
seria takich mikrojebnięć będzie psuć strukture powoli tak, że nie od razu
się skapniemy, że lada moment układ nie wstanie, tak będzie leżał. Miałem
już takie przypadki, choć w stopniu mocy wzmacniacza w.cz.,
najprawdopodobniej od termicznych mikro-zjebek struktury tranzystora (stąd
często tranzystory w.cz. mocy są z arsenku galu, który OIDP, daje radę do
600 stopni - prawda to?, przynajmniej tak gdzieś wyczytałem).

--
Pies może złamać serce tylko raz,
kiedy jego własne przestaje bić...