Użytkownik "Mario" <M...@...pl> napisał w wiadomości
news:pg0bng$ejm$1@dont-email.me...
>W dniu 14.06.2018 o 00:56, HF5BS pisze:
>> Głupi, kto w błędzie trwa.
>
> Aby nie trwać w błędzie trzeba się spotkać z jakąś reakcją na błąd.

Niewątpliwie.

> Jacek się spotkał i próbuje swojego błędu bronić, a ty w ramach odsieczy
> zaatakowałeś z grubej rury tekstem na siedem linii w tym pięć

...Lecz zaatakowałem nie zwrócenie uwagi jako takie, lecz jego formę.
Zdecydowanie można to było zrobić, aby nie zostało uznhane za czepialstwo,
"polowanie na czarownice".

> linków. Oczywiście, że aktywność polegająca na uporczywym tropieniu błędów
> jest niezgodna z netykietą, ale to nie był ten przypadek. Można

Sprzeczałbym się, ale szanuję twoje zdanie.

> też błędy na forach (czy newsach) ignorować, ale przyznam, że gdy widzę
> nagminne stosowanie biernika zamiast celownika (na przykład tym kobietą

A to ponoć nie całkiem ten błąd. Prof. J.M. ... A może J.B. ... nie pomnę,
już parę lat temu tego słuchałem, wyjaśnił, że to bierze się raczej z obawy,
gdzieś głęboko siedzącej i nie uświadomionej, przed popełnieniem błędu
właśnie. Mylenie biernika, prędzej z dopełniaczem, a właściwie, to
zastępowanie bierkikiem tegoż, jest chyba bardziej powszechne. Np. wołanie
"proszę panią!" Może zreformować język polski, gdzie rezygnujemy z
przypadków, dając wszelkie wyrazy wyłacznie w formie bezokolicznej, a
dotychczasową formę zastępujemy rodzajnikami, zaimkami takimi, siakimi,
srakimi, coś jak niemieckie der, die, das...? W miejsce u->ó, czy ż->rz,
dajemy jakiś jeden symbol, zastępujądy dźwięk obu liter, Stokrotki będą
uszczęśliwione, że na ich wyszło... Tak, mnie też trafia, gdy ktoś kaleczy
język, ale inaczej wygląda sprawa, gdy ktoś w ferworze dyskusji, doczepił te
nieszczęsne "eŚki" tam, gdzie ich być nie powinno, inaczej, gdy robi to
rzeczywiście z niewiedzy, a jeszcze inaczej - Stokrotka... Dlatego nie chcę
wrzucać wszystkich do jednego wora.

> zamiast tym kobietom) to mnie ogarnia jakiś przymus ratowania resztek
> polszczyzny w narodzie.

Jeszcze podyskutujmy nad formą tego. Nie spodziewam się, aby osoba, która
innym (nie znając ich nawet) wymyśla (bądź do całkiem niedawna to robiła) od
nieuków, nagle nabrała dobroci serca i zaczęła się jedynie niewinnie
przekomarzać, z wesołym uśmieszkiem na ustach.
Obrazowo - załóżmy, jest gość, co naparza wszystkich w okolicy, poprzedzając
to zwrotem "masz jakiś problem?". Nagle nabiera dobroci serca, porzuca
napieprzanie kogokolwiek, chce wszystkim pomagać... no i szybko nadarza się
okazja, Kowalskiemu zepsuło się auto, a gostek chciałby mu pomóc naprawić,
pyta się więc "masz jakiś problem?" (no, nie umie inaczej pytać), niech się
nie zdziwi, jeśli Kowalski wypierniczy mu w łeb kijem do palanta, albo
gazrurką. Skąd mamy wiedzieć, że nasz "przyjaciel" złagodniał i z dobrego
serca spytał, czy coś się stało? Przecież o zmianie nie wiemy. Rozjaśniało?

Widzisz, ty się nie zgodziłeś ze mną i potrafiłeś to ubrać w taką formę,
która była ad meritum, mogę wiec spokojnie się z tym "przespać".

Zakończę tak - w sprawie wystąpiłem z pozycji "jak się widzą, tak się
piszą". Nie broniłem błędu, lecz zrobiłem przytyk do formy zwrócenia uwagi
na ten błąd.
Mam sobie palce poobcinać, jeśli mi się jakiś omsknie na klawie? Mam oczy
wyłupić, jeśli trafiają mi się literówki? Chyba nie o to chodzi...?

--
Łapy, łapy, cztery łapy,
A na łapach pies kudłaty.
Kto dogoni psa? Kto dogoni psa?
Może ty? Może ty? Może jednak ja...?