W dniu 2017-10-18 o 04:31, Pszemol pisze:
>> Ja tam pijam herbatę w ilości jakieś 1/3 szklanki co niecałą
>> godzinę.
>
> Otóż to.
>
Dodam, że używam termosu, bowiem parzyć jest wygodniej na zapas.
Oczywiście herbo-smakosze będą kręcić nosem na termos, ale - polecam!
Przecież gdy się herbatę pija często, to odstawianie całego ceremoniału
jej parzenia za każdym razem gdy nam się chce jej łyknąć - to jednak
przesada, i to raczej spora. No, chyba, że ktoś ma pod ręką gejszę, a
jeszcze lepiej gejsze ;-)


>> Ale stężenia *czego*?
>
> Stężenia wszystkiego: cukrów, soli mineralnych.
> Wszystkich tych rzeczy które mogą wpływać na ciśnienie osmotyczne
> między membranami komórkowymi. Tego się ludzie boją.
>
Znaczy że "wszystkich tych rzeczy"? Bo nie chwytam czego "się ludzie
boją"...

>> Tytułem próby kupiłem wodę demineralizowaną, oczywiście nie miała atestu
>> spożywczego, więc pamiętać trzeba, że pije się ją na własne ryzyko.
>
> Nie pisali w jaki sposób demineralizowana?
>
Nie zawsze jest to zaznaczone, zależy od producenta. Ale myślę, że odkąd
technika "odwróconej osmozy" osiągnęła pewien poziom, przy którym
demineralizowanie nią wody jest tańsze, niż destylowanie, to w to drugie
żaden producent się nie wpieprza.

>> producent w żaden
>> sposób nie gwarantuje, że nie przeleciało tam coś wrednego, np. (bo ja
>> wiem?) azbest. Wszak z niego da się robić niezłe filtry.
>
> Raczej odwrócona osmoza.
>
Ale pewności (najczęściej) nie ma. Natomiast ciekawi mnie, czemu w
sprzedaży wciąż nie ma takiej "herbacianej" wody, czyli z atestem
spożywczym, i albo demineralizowanej, albo przywożonej z wysokich Tatr.
W krajach azjatyckich wodę na herbatę preparuje się bardzo
pieczołowicie, np. czytałem, że często umieszcza się ją w dębowych
baryłkach, i zakopuje w ziemi na... kilka lat! - i dopiero gdy
wy-leżakuje, to uznaje się ją za "właściwą" do sporządzania naparu z
/camellia sinensis/. No ale pewnie w naszym, unio-jewropesjkim kraju ----
trudno liczyć na duży popyt na taką "specjalną", miękką wodę.

>> --
>>  Powiedzenie oddające ducha Ameryki:
>>
>> "Cokolwiek robisz
>>    -   rób to dobrze!"
>
> Nie wiem skąd te pomysły masz o Ameryce :-)
>
Przytaczam powiedzenie, z którym zetknąłem się, jako z amerykańskim, ale
czy ono naprawdę jest tam popularne, to pewności nie mam. Ja rozumiem je
w taki sposób, że nawet gdy los zrządził, iż przyszło nam pracować jako
śmieciarz, to i do tej pracy powinniśmy przykładać się ze wszystkich
sił, tak, jakby się walczyło na olimpiadzie o to, żeby zostać
"najlepszym śmieciarzem na świecie"...

--
Zamiast motto:
herbaciano-muzyczny kawałek: tiny.pl/gqv94