Pierdolil jak potluczony. W starej tokarce albo innej obrabiarce prowadnice potrafia
byc zuzyte na kilka dziesiatych milimetra jak idzie do remontu. I niby zbierajac
punktowo po setce wyskrobie tam gdzie mniej zuzyte zeby rowno bylo. Dawno temu w
fabryce w ktorej pracowalem szlifierka do walkow poszla do remontu kapitalnego.
Wielkie bydle ponad metr w klach. Rozebrali, zapakowali korpus suwnica na ciezarowke
i zawiezli do Jotesu. To taka duza firma byla co szlifierki rozne robila. Tam
wyszlifowali wszystko co bylo do szlifowania. Tam zrobili geometrie i wyprostowali
obrobka co zuzyte. Wrocilo wszystko. Postawili w tym samym miejscu na fundamencie i
polozyli stol. Wszystko na olej. Stol dawalo sie przesunac z 10 centymetrtow i
stawal. Wyciskal olej i bylo bez smarowania. Inna sprawa ze szlifierka miala
centralne smarowanie ale na tym etapie montazu jeszcze nie dzialalo. To zaczeli
skrobac. Po dwoch dniach skrobania stol mozna bylo od konca do konca przesunac
uzywajac minimalnej sily. Przesuwal sie jak by byl na malusienkich kuleczkach.
Skrobanie to obrobka na setke, poltorej setki w glab materialu. Skrobaniem mozna
dopasowac cos co juz jest perfekcyjnie dopasowane. Jesli w kwadracie 25mm jest po
skrobaniu 20-25 punktow z tuszu to jest to juz prawie mistrzostwo swiata. W Polsce
jest mercedes ktorym jezdzil hitler. Glowica jest przykrecona do bloku bez uszczelki.
Dopasowanie uzyskano skrobaniem. W kregach odnawiaczy starych samochodow mowili ze
skrobanie jest do 20 punktow na wzorcowy kwadrat 25mm. Zeby bylo ciekawiej nie
dopasowuje sie elementow do siebie. Kazdy skrobie sie oddzielnie i sprawdza na
plycie. Jesli w obydwu elementach jest zalozona liczba punktow to sie sklada bez
sprawdzania czy elementy do siebie pasuja. Bo po co sprawdzac jesli wiadomo ze
pasuja.