Pan Araneus Diadematus napisał:

>> To nie w tych autobusach co nimi jeździłem. U mnie zawsze było pięć
>> szpikulców (a boczne cyfry faktycznie tylko dwie).
>
> Możliwe, że we wcześniejszych było inaczej, ja miałem na myśli te z
> chorągiewką. Nie przypominam sobie dokładnie ostatnich dziurkaczy,

Wcześniej były takie co się wkładało bilet z przodu na dole i waliło
w blachę od spodu. Jeszcze wcześniej nie robiły dziurek, tylko stawiały
stępelki (czasem brudząc pasażera tuszem). Ale ja cały czas o tych
z chorągiewką. Na moich liniach robiły pięć dziurek.

> srebrnych "bokserskich" (bo przy większej ilości biletów bywało, że
> trzeba przywalić z piąchy, by przeszło), jednak pamięć coś mi mówi, że
> zasada kodowania nie zmieniłą się, tylko bolce wszystkie stały się
> szpikulcami, też matryca 5x5. W innych miastach niż D.C. kodowanie było
> oczywiście inne, być może pan kierownik z rańca rzucał kostkami, albo
> robiono tabele z przypisaniem wzorzec-pojazd...

Trzeba też wiedzieć, że tylko w Warszawie było MZK, a w innych miastach
MPK. Bilety drukowano centralnie, tak samo ustaloano ceny, więc na bilet
MPK kupiony w kiosku w Gdańsku można było jeździć krakowskim tramwajem.
Jak się inflacja rozkręciła na dobre, to nie nadążali z drukiem nowych
nominałów biletów, trzeba było kasować po kilka. A jak już brakowało
papieru, to dla oszczędności stęplowano stare bilety pieczątką z nową
ceną. Spotkałem takiego, co sam sobie zrobił pieczątkę, stęplował nią
swój zapas biletów z przed roku, a w razie czego tłumaczył, że takie mu
sprzedali w kiosku w Grudziądzu czy gdzieś.

--
Jarek