W dniu 2017-03-03 o 12:10, Piotr Gałka pisze:
> każdy głos oddany przez obywatela powinno się przemnażać przez jego
> (IQ-100) Osobiście jestem przekonany, że gdyby jakiś kraj wprowadził
> taki system to w kilka dziesięcioleci byłby na stałe "zieloną
> wyspą".
>
A czy pamiętasz, jak nieodmiennie kończyły się przygody z
najróżniejszymi planami stworzenia "Państwa Idealnego"? Chyba Platon
czegoś takiego próbował jako pierwszy, w Syrakuzach, i mało nie
przepłacił tego życiem. Różne koncepcje "rządów filozofów i poetów"
niosą ze sobą jakieś zatrute ziarno, nieodmiennie skutkujące katastrofą,
łzami, a nawet krwią! Wszak gilotyna była "idealnym" sposobem na
"społeczne nierówności"...

W chrześcijaństwie pomysł takiego Państwa był badany przez wiele...
stuleci! i mądrzy doktorzy Kościoła orzekli w końcu, że wszelkie próby
budowy "raju na Ziemi" to *herezja*! Bowiem, można by rzec, iż "budowla
doskonała" wymaga też i doskonałego surowca, a jak wiadomo ludzie są
wieeelce niedoskonali.

Co do samego IQ to nie powinno się go tak wysoko cenić, jego posiadacze
też mają swoiste fobie i przesądy, najczęściej też są osobnikami głęboko
wyalienowanymi, z zaburzoną empatią, a często wręcz socjopatami. Niemcy
mają nawet takie przysłowie: "stu profesorów - ojczyzna w
niebezpieczeństwie!"... Nie należy mylić biegłości w żonglowaniu
pojęciami abstrakcyjnymi - z mądrością, która polega na dogłębnej
znajomości realiów, i wyrobionym wyczuciu hierarchii wszechrzeczy.

Zaś jeśli chodzi o wprowadzenie jakiegoś tam systemu cenzusowego, i
zastosowanie nierówności głosów, to zetknąłem się z pomysłem lepszym:
skoro Senat dubluje obecnie pracę Sejmu, co jest bez sensu, to
należałoby go przekształcić w "izbę podatników", mającą *wyłączny* głos
w sprawach wydawania (i pobierania!) przez państwo pieniędzy. I głos
każdego wyborcy (do Senatu) byłby mnożony przez krotność stosunku
płaconych przez niego podatków do "średniej krajowej". Jeśli ktoś płaci
50 razy średnią, to ma pięćdziesiąt głosów, i już!
Trzeba zauważyć, że zabieranie pracowitym, aby przekupić leniwych - jest
"grabieżą ze szczególną zuchwałością", zaś ograbieni nie zyskują nawet
najmniejszych możliwości kontroli tego, na co te pieniądze idą!

Oddanie większego wpływu na publiczne wydatki, oddanie go tym, którzy
wnoszą najwięcej - na pewno ma silniejsze uzasadnienie, niż promowanie
IQ. Wszak jak się przejrzy dane o zrzeszonych w MENSA - to większość
tych superinteligentnych zajmuje wielce podrzędne miejsca na drabinie
społecznej. I *jakiś* powód tego jest!