W dniu 2017-03-14 o 02:18, sundayman pisze:
> praktyka paru tysięcy lat wykazała : 1) władza zawsze jest mniej lub
> (częściej) bardziej zdemoralizowana
>
To ta pierwsza "górolsko prawda", czyli święta prawda.
A skoro to już ustaliliśmy, to pozwól, iż wyciągnę z powyższego wniosek,
który powinien zajarzyć każdy, choć minimalnie rozgarnięty człowiek:
gdy *każda* władza robi "be", to co jest lepsze:
czy gdy pozwala się jej na ingerowanie we wszystko, na co przyjdzie jej
jaśnie-Władzio-ochota, czy też lepiej będzie, gdy władza będzie bardzo
mocno *ograniczona*?
Jest dla mnie jasne, że to drugie, z silnym podkreśleniem: na im mniej
Władzi pozwalać będziemy, tym mniej będzie związanych z jej sprawowaniem
- patologii.

Każdemu, kto gotów jest przyznać w tym rację, zalecam lekki dokształt, o
ciekawych doktrynach politycznych, które na pierwszym miejscu stawiają
gospodarczy wzrost:
minarchizmie (nie pomylcie z mOnarchizmem!), o którym garść informacji
tu: https://pl.wikipedia.org/wiki/Minarchizm
o libertarianach, https://pl.wikipedia.org/wiki/Libertarianizm
oraz ko-liberałach: https://pl.wikipedia.org/wiki/Konserwatywny_liberali
zm

> 2) duże społeczności najlepiej funkcjonują w systemie zwanym
> "demokracją" (niezależnie od całej chujowości tego systemu - ponieważ
> inne są jeszcze chujowiejsze).
>
Acz nie tylko na to brak dowodów, lecz są istotne przesłanki "przeciw"!
Demokracja to jedynie drobny ułamek dziejów w całej historii, całymi
tysiącleciami władza była bardzo hierarchiczna, z koronowaną głową na
szczycie. Tak mała (procentowo) "próbka losowa" - o niczym szczególnym
nie świadczy. Ktoś (a nawet wielu ktosiów) będzie demokrację utożsamiał
z obecnym dobrobytem, ale to po prostu błąd metodologiczny: ów dobrobyt
wynika z niezwykłego, nigdy wcześniej nie spotykanego postępu
technologiczno-organizacyjnego, który (na marginesie pisząc) winien
skutkować wzrostem gospodarczym sporo ponad 10% rocznie! A dlaczego
*nie* przynosi aż tyle? To proste: w miarę gdy wchodzą nowe metody
produkcji, to Państwo (duże P!) robi wszystko, aby stać się coraz
bardziej marnotrawne, niewydolne, rozrzutne, i zadłużone. A długi kosztują!
Monarchia jest... tańsza! I znacznie bardziej skuteczna. W dodatku król
nie musi podlizywać się plebsowi, jak to robią w demokracji wszelkie
partie, i nie będzie z tego powodu stosował janosikowego rozdawnictwa,
które wyrywa fundusze z tych miejsc, gdzie pieniądz najlepiej "pracuje",
przynosząc profity nie tylko jego posiadaczom, ale *całemu*
społeczeństwu. Kolejnym argumentem za monarchią jest fakt, że król nie
będzie myślał o gospodarce w perspektywie jednej kadencji (jak wszelkie
partie) lecz *wieloletniej*! Obejmuje to i jego sukcesora: nie zrujnuje
kraju długami, bo swą troskę będzie rozciągać się i poza własny grób.
Wbrew "sądom potocznym" poszerzenie elity rządzącej, jakie obserwuje się
w demokracji - jest niekorzystne. lepiej, taniej, i skuteczniej działa
elita stosunkowo wąska, i "szpiczasta", czyli dość mocno
zhierarchizowana. Acz może ona funkcjonować dobrze jedynie wtedy, gdy:
1. prawo jest przestrzegane
2. i jest ono "dobre" (już nie będę definiował)
- w tej kolejności! czyli prawa "przestrzeganie" jest *ważniejsze* od
jego jakości!

> 3) Władza (także ta "demokratyczna") z natury rzeczy pasożytuje na
> społeczeństwie. Można to uprościć do "okradania".
>
Dlatego najlepszą jest *tylko i wyłącznie* władza samoograniczająca się.
Natomiast *każdy* etatyzm (w tym, oczywiście: socjalizm!) jest tego
zaprzeczeniem...

> Zatem można sobie zadać prosty pytanie :
>
> lepiej być okradzionym w ciemnym zaułku przez pana w marynareczce,
> który uprzejmie zaproponuje zakup cegły, zainkasuje pieniążki i się
> ulotni,
>
> czy też;
>
> dostać bez ostrzeżenia w tymże zaułku gazrurką przez łeb, stracić
> pieniądze, ubranie, zdrowie i honor oraz zostać oszczanym w ramach
> bezinteresownej podłości.
>
Jak sypiesz takie obrazowe porównanie, to skomentuję to przenośnią co do
korwinizmu: JKM uchodzi za kogoś, kto ma "skrajne" poglądy. Ale jego
skrajność to m.in. pewne istotne przekonanie co do tego, "na ile Państwo
może okradać swych poddanych". I tu jego pogląd jest właśnie skrajny, bo
stwierdza, że "wcale"!

Kolejna jego skrajność jest taka, że na pytanie, na ile rząd ma prawo
uszczęśliwiać ludzi na siłę, odpowiada: "też wcale".
Następna skrajność dotyczy "zawartości socjalizmu" w gospodarce:
"Wcale"! Jest wielu ludzi, których jeszcze ten czerwony system łudzi, i
uważają, że "ma on kilka dobrych stron". Otóż tych dobrych stron ma on
tyle samo, co... szarańcza! Znacie jakąś?


--
Powiedzenie oddające ducha Ameryki:

"Cokolwiek robisz
- rób to dobrze!"