Użytkownik "Jarosław Sokołowski" <j...@l...waw.pl> napisał w wiadomości
news:slrnof2veg.guk.jaros@falcon.lasek.waw.pl...
> HF5BS pisze:
>
>> Jak w radiu, akurat słowackim (Rock FM, tylko to sensownie było słychać w
>> Szczawnicy, mają/mieli bardzo fajny sygnał czasu), w 1993 roku usłyszałem
>> "Tina Turnerova" (chodziło chyba o jakiś koncert), to zROTFLowałem :)
>> Ale to podobne dwa języki, więc i u nich też jest "...ova".
>
> Masarykowa Czechosłowacja miała jeden urzędowy język: czechosłowacki.
> Występujący w dwóch dialektach: czeskim i słowackim. W komunistycznej
> Czechosłowacji już były dwa języki.
>
>> NB. w Małopolsce do dziś mówi się np. Dziadek Kupczyk, ale Babcia
>> Kupczykowa.
>
> Ja też bym inaczej nie powiedział.
>
>> No, jak więc odnieść się do córki tego pana o nazwisku Kupaga? :))
>> Wybrnięto z tego inną odmianą, odnosząc się do panny, jako Kupażanka.
>
> A żona tego pana, to Kupażyna. Mam znajomą, która zawsze w ten sposób

Może być i tak, choć ja się spotykałem (i takowej też używałem) z formą
Kupagowa. To podobne w formie nazwisko do tej znajomej ze Szczecinka, a tam
mówiliśmy "...gowa"

> przedstawia się nazwiskiem po mężu. Z tym że tam jest miękko, końcówka
> -ina.

Mnie to w zasadzie obojętne, byle było dzięki temu wiadomo, o co, o kogo
chodzi. Jeśli forma jest klarowna, to chocby była nawet mocno fantazyjna,
niesie odpowiednią wartość informacyjną i spełnia swoją rolę, byle obraźliwa
nie była. Jak np. komuś by się na pannę (Kolega/Kupaga) wymsknęło Kolegó...
czy Kupagó... dalej nie pociągnę, bo dziś chyba nie spowiadają... Choć co do
mnie... Nie wiem, czy chciałbym wiedzieć, do codziennych rozmów, np.
koleżanka w pracy, czy ona, np. Zosia Klimuszko, jest Klimuszkowa, czy
Klimuszkówna... Ona sama powinna mi IMHO o tym powiedzieć, jeśli oczywiście
zechce, czy jest mężata, czy wolna jak ptak, czy... (no, i tak się zdarza).

--
I śmiech niekiedy może być nauką,
Kiedy się z przywar, nie z osób natrząsa(...)
Szanujmy mądrych, przykładnych, chwalebnych,
Śmiejmy się z głupich, choć i przewielebnych.
(C) bp. Ignacy Krasicki "Monachomachia V"