>> Tym nie mniej pakowanie się w rozwiązania jednej firmy i jednej
>> platformy, to nie jest myślenie wieloplatformowe... ze wszystkimi tego
>> konsekwencjami.
>
> Jestem tego w pełni świadom. Ale jest to też moja decyzja - po prostu
> wybrałem sobie jako target użytkowników Windows, ba - głównie Windows 7.
> Zauważ, że na rynku jest radykalnie więcej programów jednoplatformowych
> niż wieloplatformowych. Utrzymywanie i rozwijanie programu pisanego na
> jedną platformę (ba, w moim przypadku w dużej mierze na środowisko
> uruchomieniowe) jest znacznie prostsze, tańsze i zajmuje mniej czasu niż
> w przypadku wielu platform.

Niewątpliwie wypuszczanie programu na jedną platformę jest "prostrze" i
"tańsze" i "zajmuje mniej czasu". Tylko odpowiedz sobie na pytanie "O
ile?" bez spróbowania raczej się tego nie dowiesz.

> Ponadto mogę łatwo korzystać z
> funkcjonalności platform-specific, co jest trudne lub nie do
> zrealizowania w przypadku programów wieloplatformowych.

Jeśli chodzi o "poboczne" rozwiązania to wcale nie jest trudne bo
sprowadza się do: #ifdef Q_WS_WIN #elif defined(Q_WS_X11) Problem by
mógł się pojawić gdyby pisać odrębne wersje GUI dla różnych systemów.
Ale nawet takie "odrębne" GUI miało by ten plus, że "silnik" aplikacji
był by dobrze wyodrębniony i nie zależny od GUI.

> Chcę dodać np.
> Fluent UI vel Ribbon do aplikacji? W Windows 7 jest on wbudowany w
> system, wystarczy skorzystać z WinAPI (lub jakiegoś wrappera, jest ich
> sporo). Na Linuksa jeszcze nie widziałem natywnego programu z Ribbonem.
> A jeśli nawet taki istnieje, to ktoś musiał się nieźle naharować, żeby
> go zaprogramować praktycznie od zera.

Skupmy się na tym przykładzie. Ten Ribbon przyjmijmy jako
"ostatni krzyk mody wzornictwa przemysłowego" jaki występuje
jednostkowo i nie ma (chwilowo) konkurencji. Więc czy mamy rzucić
wszystko i przejść na platformę Ribbon?
Problem jest podobny do bycia związku z "normalną" kobietą (kiedyś ładną
ale ciągle pracowitą) i rozważania, czy nie powinienem jej rzucić dla 18
letniej laseczki której uroda i "walory" olśniewają wszystkich.
Inny przykład, to wybór samochodu gdy ma się nie ograniczony budżet,
jednak z pewnych powodów trzeba się ograniczyć tylko do jednego pojazdu.
Czy zatem wybór pięknego Porshe 911, albo Ferrari był by idealnym wyborem?
Dorosły człowiek musi brać pod uwagę cały szereg czynników i rozważyć
wady i zalety by podjąć świadomą decyzję "z czym chce żyć".
Innymi słowy w odniesieniu do 18 latki trzeba być świadom jej nie
dojrzałości (prawie na pewno szybko się nami znudzi), braku stabilności
zawodowej, braku wykształcenia wyższego. Zaś w odniesieniu do
wspomnianych samochodów trzeba być świadomym ograniczonej przestrzeni w
środku, nie dostosowania polskich dróg, możliwości kradzieży,
łatwiejszej możliwości spowodowania wypadku.

> Ribbona potraktuj oczywiście jako przykład. Zgaduję, że jesteś
> linuksowcem i prawdopodobnie się z Ribbonem niespecjalnie lubisz (ale to
> tylko moja spekulacja :)).

Wyprowadzę Cię z błędu. Prawie cały czas siedzę w Windows 7. A pod
Linuxem pracuję tylko wtedy gdy muszę. Jest tak gdyż Windows mniej mnie
stresuje a w dodatku mój komputer dla Linuxa jest wolny (choć moim
zdaniem to KDE 4 jest bardzo słabo zoptymalizowane). Jednak praktyczna
nie możliwość długotrwałej pracy na Linuxie nie decyduje o tym czy
przygotowywać programy i skrypty dla obu platform.

Tak na koniec dodam, że dla mnie umiejętność programowania
wieloplatformowego to jeden z atrybutów profesjonalnego programisty.
Choć z uwagi na powszechne ogłupianie ten atrybut nie jest eksponowany.
Uprzedzając dalszą dyskusję powiem, że nie wiele jest firm w branży
które "nie wciągają" programistów w specyficzne (niekompatybilne)
technologie. Borland tak się do tego przywiązał, że wolał zwinąć interes
niż podjąć uczciwą konkurencję z GNU i Qt (bo musiałby zrezygnować z
tego potworka Delphi i rozwijać biblioteki C++ i jego następcę np. język
podobny do DigitalMars D). Microsoft jest mocniejszy niż Borland bo ma
system operacyjny i dalej może wmawiać że jego narzędzia "to jedyna
słuszna droga". I mnie osobiście dziwi, że programiści (czyli wydawałoby
się inteligentni ludzie) często wierzą w te brednie...