W dniu 2011-12-04 14:13, Andrzej Lawa pisze:

>[...]
> Dzieci, co wy wiecie o technice fotograficznej i filmowej...
>

> Primo: w tamtych czasach powszechnie używany był film Ektachrome i
> proces E-3. Proces ten wymagał ponownego naświetlenia filmu w celu
> "odwrócenia" obrazu negatywowego.
>
> Secundo: w studiach filmowych i telewizyjnych najczęściej uzyskiwanie
> końcowego diapozytywu było co najmniej czeroetapowe: najpierw negatywowa
> "kopia zerowa" (która potem szła do sejfu na wieki wieków), potem
> pośredni pozytyw z niej naświetlany (i tu już pięknie można manipulować
> barwami stosując różne filtry), potem pośredni negatyw (znowu można się
> pobawić filtrami) i na koniec naświetlany i wywoływany był końcowy
> diapozytyw (znowu można było filtrować).

Dziecino, w latach 80-tych regularnie wykonywałem zdjęcia na negatywach
kinematograficznych - Fuji N4, Eastman, była też jakaś Agfa której
oznaczenia już nie pamiętam. Później z tych materiałów negatywowych w
Wytwórni Kopii Filmowych wykonywano mi slajdy (zazwyczaj dostawałem
kilka egzemplarzy różniących się właśnie barwą - wskutek zastosowanych
różnych korekcji). Nie musisz mi zatem tłumaczyć, jak się diapozytywy do
celów kinematograficznych robiło.
Tyle, że zdecyduj się, gdzie sytuacja, którą opisywałeś miała mieć
miejsce - w 'ogólnym labie' o którym pisałeś, czy w wyspecjalizowanym
zakładzie produkcji kopii filmowych. Różnica jest dość zasadnicza, bo
'ogólny lab' ma 'nieco' inne możliwości technologiczne.

--
Pozdrawiam!
Marek Wyszomirski (w...@t...net.pl)