>>>> Kolejka PIKO N (z tych mniejszych). "Wielki brat" nie dowiózł baterii
>>>> do sklepów więc był problem kupić. Prababcia spała, radio grało, nikogo
>>>> więcej w domu...
>>>> Przedłużacz, kolejka z kawałkiem torów, dwa drutu. A może pojedzie.
>>>> Pamiętam że przednie i tylne zderzaki elektrowozu wystrzeliły (i ich
>>>> nie znalazłem) i zgasło radio - wywaliło bezpiecznik.
>>>> Prababcia się obudziła, czemu radio zgasło... no nie wiem...
>>>
>>> To te kolejki też bywały na baterie?! Ja za Gomułki też miałem PIKO,
>>> ale w zestawie był zasilacz sieciowy. Z pokrętłem do zmiany kierunku
>>> ruchu i z odczepami transformatora na różne napięcia. Zasilacz ten
>>> przeżył upadek kolejnictwa, potem jescze długo słuzył mi do wszelkich
>>> eksperymentów z prądem. Lubiłem go.
>>
>> Ja też. Miał elektromagnetyczny bezpiecznik. W środku był prostownik
>> selenowy.
>>
>
> No właśnie nie miałem zasilacza. Była na 2 płaskie baterie.
> PIKO w większym wymiarze (nie pamiętam symbolu, może TT) miało już
> zasilacz sieciowy.

Były PIKO (H0) na baterie - doskonale pamiętam, mój kolega Darek miał
taką. Maksymalne uproszczenie wszystkiego - układ pędny lokomotywki
składał się z silniczka z bardzo wydłużonym w obie strony wałem i dwóch
gumek obejmujących pogrubione osie w kółkach. Do ,,sterownika" należało
podłączyć 2 baterie płaskie; dawał po dwie prędkości w każdą stronę. Na
jednej też jeździło, tylko wolno.

A jak podłączyliśmy zasilacz F2, co dawał 12 V, to pociąg (2 wagoniki)
nie wyrabiał na zakrętach.

Natomiast dzięki tym gumkom nie było gwałtownych zatrzymań i startów, co
bardzo mi się podobało.

A najgłupsze zachowanie elektryczne - w latach 70-tych się to działo,
tato przyniósł do domu nowiutki UM-3. No i sprawdziłem przy ustawieniach
na ampery ile prądu daje transformator do zasilania lutownicy 24 V 36 W
(ważył ze 3 kg). Jakim sposobem udało się potem zareklamować ten
miernik, to nie wiem.

--
Grzexs