On Jan 17, 9:15 am, " M.M." <m...@N...gazeta.pl> wrote:

> > natomiast Tcl moze sie przydac do tworzenia wlasnych jezykow
> > specyficznych dla jakiegos zastosowania, bo mozna w nim tworzyc nowe
> > konstrukcje jezykowe, ktore dzieki jego bardzo prostej i konsekwentnej
> > skladni nie sa odroznialne od procedur.
>
> Zabrzmialo bardzo interesujaco. Kompletnie nie znam tcl, nigdy nic nie
> czytalem o nim. Rozumiem ze skoro o tym wspominasz, to chodzi o zupelnie
> inne i lepsze dla niektorych zastosowan rozszerzenie, niz rozszerzenia
> typowe dla innych jezykow, jak np.: pisanie nowych procedur i definiowanie
> nowych typow czy klas?

Chodzi o to, że w Tclu konstrukcje języka i procedury użytkownika
wyglądają tak samo.
Np. nie ma w Tclu pętli while, która zgodnie z resztą gramatyki
mogłaby wyglądać np. tak:

while {warunek} {
cośtamcośtam
}

Nie ma, ale to nic, bo można zdefiniować procedurę while z dwoma
argumentami, którą dokładnie tak można użyć. I nie dość, że nie różni
się to wizualnie od reszty języka (if, for, itd.), ale nawet z punktu
widzenia interpretera się nie różni, bo interpreter traktuje wszystkie
takie konstrukcje tak samo.

A może chciałbyś takie coś:

repeat N {
cośtamcośtam
}

Nie ma problemu - znowy procedura z dwoma parametrami.
A może takie coś:

loop_forever {
cośtamcośtam
}

Jeszcze prościej, bo to jest procedura z jednym parametrem. Itd.
W ten sposób można stworzyć język według własnych potrzeb.

To powyżej to konstrukcje imperatywne, ale to nawet nie jest
największa zaleta Tcla.
Zaletę takich rozszerzeń widać wtedy, gdy stworzy się w ten sposób
język opisu danych - od plików konfiguracyjnych po powiązania logiczne
czy co tam się chce.
Wtedy można plik z danymi po prostu *wykonać* w programie a nie np.
obrywać sobie rękawy przy parsowaniu XMLa czy jeszcze czegoś.

Niemniej - tak jak już napisałem, to nie jest język do uniwersalnego
uwielbiania.
Do uniwersalnego uwielbiania jest Python. Um-cyk-um-cyk... ;-)

--
Maciej Sobczak * http://www.msobczak.com * http://www.inspirel.com